در باره سرود های جمعیت انقلابی زنان افغانستان
About RAWA songs

In the last more than two decades, the Revolutionary Association of the Women of Afghanistan (RAWA) as acquainted women's organization of our country has done prominent contribution in struggle against the Russian puppets and the fundamentalists and their foreign masters, in the same way hasn't been remised in retaining and publicizing humanity and worrier culture and art and has tried to liberate it from the dirt of dagger of various enemies of our people as much as possible and don't allow the black claw of prejudice and ignorance to exterminate or engrain it with slob of fundamentalism without gentility and beauty.

In service of this mission, nevertheless fiddling facilities and countless limitations Revolutionary Association of the Women of Afghanistan (RAWA) has organized a number of patriotic and revolutionary songs in different volumes and accredited for our dear compatriots.

These songs which have been performed by the students of RAWA schools, each of them reflects an eerie historical period of our country:

The first and second collection of the songs were released in the year 1986 when our country was burning in the fire of invasion of Russians and their Khalqi and Parchami slaves, which mostly contains songs against country-betrayers and their Russian masters and is a reflection of our people's brave resistance against them.

The third album was released in the year 1991 when puppet government was in the threshold of collapse and RAWA alarmed that: "Let's rise compatriots and don't allow in any cost that after the imminent collapse of puppet government, the bloody fundamentalist bats these avowed enemies of freedom, democracy and women's rights spread their feathers in our land and impose more gloomy and strangulated time on our agonized people."

The forth album is just a collection of tens of songs that has been dedicated for our brave leader martyr Meena.

The fifth to tenth album was released after the collapse of puppet government and invasion of Kabul by oppressive Ikhwanis. During these albums we called that: "Alas, we have said and painfully more calamitous situation took place from what we were predicting. The awful and poisonous sword of country-betrayed Gulbbadin and partners was gyrating and moving for 14 years in the atmosphere of our country, at last in 28th April of 1992 alighted for once on our disappointed people and specially cut the throat of Kabul's shelter less citizens and spread such a brutish and ruinous cruelty in blood bath of Kabul that can't be illustrated by any phrase or metaphor."

Eleventh album was released in the time when "in hearth aggrieved Kabul with dumped earth from blood, instead of Jehadi fascists, the fascists of Talibi madrassas are there to annihilate all of the happiness and enthusiasm of our oppressed people in their hell of hypocrisy, ignorance and animalistic obdurate in the name of Islam and Shira't."

And at last the twelfth album was released after the collapse of Taliban that in its introduction it has been said: "The huckster, misogynist and mafia-raced executioners of Talibi who were thinking that will squeeze our tormented nation in their criminal, ignored and lunatic claws until the end, were toppled by their foreign creators, before being punished due their actions by the nationwide uprising of women and men of Afghanistan. But this didn't mean the breaking of chains from the hands and feet of our captive nation because instead of jackal, dog took the power, the power was handed over to the felons of "Northern Alliance" who are much more anti-humanity, ravishing and racist.

جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) به مثابه سازمان آگاه زنان وطن ما همانگونه که طی بیش از دو دهه اخیر، در مبارزه علیه پوشالیان و بنیادگرایان و باداران خارجی شان سهم شایسته‌اش را ایفا نموده است، از حفظ و اشاعه‌ی فرهنگ و هنر مردمی و رزم جویانه نیز غافل نمانده و حتی‌المقدور کوشیده تا فرهنگ ما را از لوث و خنجر دشمنان رنگارنگ مردم رهانیده و نگذارد سرپنجه‌ی سیاه تعصب و جهل آنرا نابود یا با لجن بنیادگرایی عاری از اصالت و زیبایی ذاتی‌اش سازد.

در خدمت همین هدف «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» با وصف امکانات ناچیز و محدودیت های بی‌شمار تعدادی از سرود های میهنی و انقلابی را طی کاستهایی تنظیم و در اختیار هموطنان عزیز قرار داده است.

این سرودها که بوسیله شاگردان مکاتب "راوا" اجرا گردیده اند، هرکدام دوره مکدری از تاریخ کشور ما را بازتاب میدهند:

اولین و دومین مجموعه سرود ها در سال ۱۳۶۵ که کشور ما در آتش تجاوز روسها و نوکران خلقی و پرچمی شان میسوخت، انتشار یافتند که عمدتا حاوی آهنگهایی بر ضد وطنفروشان و باداران روسی شان و انعکاسی از مقاومت دلیرانه مردم ما علیه آنهاست.

کاست سوم در سال ۱۳۷۰ در شرایطی انتشار یافت که دولت پوشالی در آستانه سقوط بود و "راوا" هشدار داد که: "وطنداران بپا خیزیم و به هیچ قیمتی نگذاریم بعد از سقوط محتوم دولت دست نشانده، خفاشان خون آشام بنیادگرا این دشمنان قسم خورده‌ی آزادی، دموکراسی و حقوق زن در سرزمین ما پر و بال گسترانده و روزگار بس تیره‌تر و اختناقی‌تری را بر ملت ستم دیده‌ی ما تحمیل کند."

کاست چهارم در سال ۱۳۷۱ انتشار یافت که فقط گزیده‌ای از دهها سرودی بشمار میروند که برای رهبر جانباخته ما شهید مینا تقدیم شده اند.

کاستهای پنجم الی دهم بعد از سقوط دولت دست نشانده و تجاوز ستم پیشگان اخوانی بر کابل انتشار یافتند. طی این کاستها ما ندا سر دادیم که: "آه، ما گفتیم و دردا که همه فجیع تر از آنچه پیشبینی می کردیم به وقوع پیوست. شمشیر خوفناک و زهرآلوده‌ی گلبدین میهنفروش و شرکا که ۱۴ سال تمام در فضای وطن ما چرخ میزد و چرخ میزد سرانجام در ۸ ثور ۱۳۷۱ بر سر مردم ناکام ما یکباره فرود آمد و بخصوص به سختی بر گلوی کابل و اهلیان بی‌پناهش نشست و چنان بیداد پست و خانمان براندازی را در حمام خون کابل گسترانیده اند که با هیچ تعبیر و تشبیعی تصویر شدنی نیست."

کاست یازدهم زمانی انتشار یافت که "در کابل این قلب آزرده و شقه شده‌ای خاک نمناک از خون بجای فاشیست های جهادی، فاشیست های مدرسه‌ای طالبی نشسته تا بنام اسلام و شریعت هرگونه شادی و شورمردم بلاکشیده ما را در دوزخ ریا، جهالت و شقاوت حیوانی خود نابود کنند."

و بالاخره کاست دوازدهم بعد از سقوط ر‍‍ژیم طالبان انتشار یافت که در مقدمه آن گفته میشود: "دژخیمان مزدور، زن ستیز و مافیایی تبار طالبی که می‌پنداشتند مردم زجردیده‌ی ما را تا آخر در چنگال جنایت و جهالت و جنون خواهد فشرد، پیش از آنكه با قیام سرتاسری زن و مرد افغانستان به جزای اعمال شان برسند، توسط آفرینندگان خارجی خود واژگون شدند. ولی این هرگز به معنی پاره شدن زنجیرها بر دست و پای ملت اسیر ما نبود زیرا كه بر جای كله‌پز سگ نشست، قدرت به دست تبهكاران به مراتب ضدمردمی تر و بی‌ناموس تر و قومپرست تر «ائتلاف شمال» سپرده شد."