مقامات‌ امریكایی‌ و انگلیسی‌ ادعا كردند كه‌ حمله‌ بر افغانستان‌ منجر به‌ آزادی‌ زنان‌ خواهد شد، ما هنوز منتظر هستیم‌.

مریم‌ راوی‌ از كابل‌، «گاردین‌»، ۱۲ فبروری‌ ۲۰۰۴


وضعیت‌ زنان‌ در افغانستان‌ هنوز هم‌ رقت‌انگیز است‌. اگر چه‌ زنان‌ و دختران‌ در كابل‌ و بعضی‌ از شهرهای‌ دیگر آزادند به‌ مكتب‌ بروند و كار كنند، ولی‌ این‌ وضعیت‌ عمومی‌ در سایر نقاط‌ كشور نمی‌باشد. اسماعیل‌خانِ جنگسالار قوانین‌ طالب‌ مانندی‌ در هرات‌ وضع‌ كرده‌ است‌. تعداد زیادی‌ از زنان‌ حق‌ تحصیل‌ و كار در دفاتر خارجی‌، سازمان‌های‌ دولتی‌، مراكز ملل‌متحد و دفاتر دولتی‌ را ندارند. زنان‌ نمی‌توانند بدون‌ محرم‌ مرد از خانه‌ برآیند و یا سوار تكسی‌ شوند. و اگر با مردان‌ بیگانه‌ دیده‌ شوند، توسط‌ «پولیس‌ خاص‌» دستگیر و برای‌ روشن‌ نمودن‌ اینكه‌ آیا درین‌ اواخر مقاربت‌ جنسی‌ داشته‌اند یا نه‌ مورد معاینات‌ طبی‌ قرار می‌گیرند. در اعتراض‌ به‌ این‌ ستم‌ و توهین‌ مداوم‌، تعداد زیادی‌ از دختران‌ - تعدادی‌ به‌ مراتب‌ بیشتر از زمان‌ طالبان‌ - ماهانه‌ دست‌ به‌ خودكشی‌ می‌زنند.

ما ضمن‌ سپاس‌ صميمانه‌ از «بنياد الفانسوكامِن‌» بخاطر بزرگداشت‌ آن‌ از مبارزه‌ زنان‌ آزاديخواه‌ افغانستان‌، در زير ترجمه‌ بخشی از نامه‌ی رئيس‌ بنياد مذكور را میآوريم‌.

«بنياد الفانسوكامِن‌» خوشحالست‌ از اينكه‌ اعطای بيستمين‌ جايزه‌ اين‌ بنياد را برای "راوا" به‌ شما اعلام‌ میدارد.

اين‌ بنياد جايزه‌ بين‌المللی را سالانه‌ به‌ افراد يا گروه‌هايی اعطا میكند كه‌ در مبارزات‌ شان‌ برای عدالت‌، آزادی، صلح‌ و حقوق‌ بشر مقام‌ بارزی احراز كرده‌   اند. تا حال‌ جايزه‌ الفانسو را افراد و سازمان‌هايی چون‌ مردم‌ نيكاراگوا (۱۹۸۴)، نلسن‌ماندلا (زمانی كه‌ هنوز در زندان‌ بود، ۱۹۸۶)، مردم‌ فلسطين‌ (۱۹۸۸)، اليكساندرديوبيچ‌ رئيس‌جمهور چكوسلواكيا (۱۹۹۰)، قربانيان‌ بیگناه‌ جنگ‌ عراق‌ در دوران‌ "جنگ‌ خليج‌" (۱۹۹۱)، كودكان‌ بیجا شده‌ی جنگ‌ سودان‌ (۱۹۹۴)، سليمه‌غزالی مدير مسئول‌ هفته‌ نامه‌ "لو ناسيون‌" (۱۹۹۶)، وانديناشيوا دانشمند هندی متعهد به‌ جنبش‌های فمينستی و محيط‌ زيست‌ در كشورش‌ (۱۹۹۷)، مردم‌ كردستان‌ (۱۹۹۹)، جنبش‌ دهقانان‌ بیزمين‌ در برازيل‌ (۲۰۰۱)، و... دريافت‌ كرده‌اند.

«جمعيت‌ انقلابی زنان‌ افغانستان‌» (راوا) طبق‌ معمول‌ همه‌ ساله‌، به‌ مناسبت‌ روز جهانی حقوق‌ بشر (۱۹ قوس‌ ۱۳۸۲) نيز مظاهره‌ای موفق‌ با شركت‌ حدود ۱۰۰۰ زن‌ را در اسلام‌آباد سازمان‌ داد.

تعدادی از شعارها نوشته‌ شده‌ی تظاهرات‌ عبارت‌ بودند از:

دعوای‌ حقوقی‌ «راوا» با پنتاگون‌

در جریان‌ حمله‌ نظامی‌ امریكا بر افغانستان‌، جنگنده‌های‌ آن‌ كشور در كنار ریزش‌ بی‌محابای‌ بم‌های‌ خوفناك‌ و اكثراً آلوده‌ به‌ مواد رادیواكتیوی‌، به‌ منظور جلب‌ حمایت‌ مردم‌ ورقه‌های‌ تبلیغاتی‌ای‌ را نیز در بسیاری‌ نقاط‌ افغانستان‌ پخش‌ كردند كه‌ حاوی‌ تصاویری‌ از جنایات‌ طالبان‌ بودند. حداقل‌ دو تا از این‌ ورقه‌ها حاوی‌ عكس‌هایی‌ بودند كه‌ بوسیله‌ اعضای‌ «جمعیت‌ انقلابی‌ زنان‌ افغانستان‌» مخفیانه‌ عكاسی‌ شده‌اند. اما وزارت‌ دفاع‌ امریكا این‌ عكس‌ها را بدون‌ اطلاع‌ و كسب‌ اجازه‌ از سایت‌ «راوا» كاپی‌ كرده‌ به‌ چاپ‌ رسانیده‌ اند.

به‌ تعقیب‌ این‌ حادثه‌، «راوا» از سوی‌ تعدادی‌ خبرنگاران‌ و هواداران‌ خارجی‌ و داخلی‌اش‌ مورد سوال‌ قرار گرفت‌ كه‌ گویا «راوا» خود عكس‌ها را در اختیار مقامات‌ امریكایی‌ قرار داده‌ است‌. حتی‌ ما ایمل‌هایی‌ پر از فحاشی‌ و بد زبانی‌ دریافت‌ داشتیم‌ كه‌ «راوا» در برابر مقادیر هنگفت‌ پول‌ عكس‌ها را به‌ وزارت‌ دفاع‌ امریكا فروخته‌ و بدینترتیب‌ در كشتار هزاران‌ مردم‌ بیگناه‌ ما شریك‌ است‌!

... نظر به تجربه‌ای كه ما داریم مكاتب پاكستانی خود دچار پراكندگی شدید هستند و فاقد سیستم خاص تعلیمی‌. و به دلیل استفاده از نصاب‌های متعدد، نتوانسته اند سیستم واحد و یكسانی را در بخش تعلیم و تربیه حفظ كنند.

كیفیت درس درین مكاتب رابطه مستقیم با فیس آن‌ها دارد و با شناختی كه ما و شما از جامعه پاكستان داریم، بیش از ٩۵ فیصد مردم آن توانایی پرداختن فیس‌های گزاف مكاتب شخصی را ندارند. پس چه رسد به افغان‌ها كه دچار مشكلات شدید اقتصادی اند.

البته بوده اند اقلیتی كوچك از مهاجرین افغان كه از درس با كیفیت‌تر بهره‌مند شدند. ولی در مقایسه با سه ملیون مهاجر ما در پاكستان چند صد نفر تعداد قابل ملاحظه نیست‌. و مخصوصاً كه این امتیاز عمدتاً به سران تنظیم‌ها و افراد از لحاظ سیاسی و نظامی مقتدر تعلق گرفته‌. اكثریت مردم در مكاتب با كیفیت پایینِ درسی تحصیل كرده اند. و حاصل اساسی شان‌، فراگیری زبان اردو و تاریخ پاكستان است‌. این نه تنها باعث دور شدن شان از زبان‌های ملی و تاریخ كشور شان شده‌، بلكه از لحاظ روانی هم ضربه دیده اند زیرا سیستم درسی پاكستان تحت نظارت مستقیم دولت و سیاست‌هایش قرار دارد و كتاب‌های تاریخ و علوم سیاسی پاكستان‌، با دید نامناسبی نسبت به افغانستان تألیف شده و هم تصویری غیرقابل حل از مسایل افغانستان به دست داده می‌شود.


به‌ مناسبت‌ سالروز فاجعه‌ ۱۱ سپتامبر، «مركز بین‌المللی‌ عكاسی‌» در نیویارك‌ سه‌ نمایش‌ عكس‌ را براه‌ انداخت‌ كه‌ یكی‌ از آن‌ تحت‌ عنوان‌ «از پشت‌ برقع‌»، حاوی‌ ۲٤ قطعه‌ عكس‌ «راوا» از جنایات‌ طالبان‌، «ائتلاف‌ شمال‌» و فعالیتش‌ بود كه‌ اكثرا بطور مخفی‌ بوسیله‌ اعضای‌ «راوا» عكاسی‌ شده‌ اند. عكس‌ های‌ «راوا» توجه‌ تعداد زیادی‌ از بینندگان‌ را جلب‌ كرد و گزارش‌ آن‌ در چندین‌ نشریه‌ و تلویزیون‌ امریكا نیز پخش‌ گردید.


«موزیم‌ هنری‌ هلسنگی‌» از ۱۱ فبروری‌ الی‌ ۲۷ اپریل‌ ٢٠٠٣ نمایش‌ عكس‌هایی‌ از افغانستان‌ را در شهر هلسنگی‌ برپا كرد. در این‌ نمایش‌ آن‌ تصاویری‌ از افغانستان‌ به‌ معرض‌ دید گذاشته‌ شدند كه‌ بیانگر جنایات‌ طالبان‌، «ائتلاف‌ شمال‌» و بمباران‌ امریكا و قربانیان‌ آن‌ بودند.

تعدادی‌ از عكس‌های‌ این‌ نمایش‌ مربوط‌ «راوا» بود كه‌ توسط‌ اعضای‌ آن‌ با كمره‌های‌ مخفی‌ تهیه‌ گردیده‌ اند.

شرح‌ حالی‌ از یك‌ زن‌ قهرمان‌

نوشته‌ كارول‌میمت‌،
«شیكاگو تربیون‌» Chicago Tribune،
۱۰ سپتامبر ۲۰۰۳



Meena: Heroine of Afghanistan

فیمنیست‌ اسلامی‌ واژه‌ایست‌ متنازع‌ فیه‌. اما میلودی  ارماچایلد شاویس‌Melody Ermachild Chavis امیدوارست‌ كه‌ كتاب‌ جدیدش‌ موسوم‌ به‌ «مینا: زن‌ قهرمان‌ افغانستان‌» (انتشارات‌ سن‌مارتین‌، قیمت‌ ۹۵.۱۹ دالر) اصطلاح‌ را بیشتر مرسوم‌ و آشنا خواهد كرد.

كتاب‌ اولین‌ زندگینامه‌ بنیانگذار «جمعیت‌ انقلابی‌ زنان‌ افغانستان‌» می‌باشد. مینا كه‌ نام‌ خانوادگی‌اش‌ مخفی‌ می‌ماند تا فامیل‌اش‌ در امان‌ باشد به‌ مثابه‌ یك‌ محصل‌ ۲۰ ساله‌ پوهنتون‌، «راوا» را در ۱۹۷۷ شروع‌ نمود. ۱۰ سال‌ بعد او توسط‌ افراطیون‌ اسلامی‌ به‌ قتل‌ رسید. سازمانی‌ را كه‌ او بنیان‌ گذاشت‌ كارش‌ را ادامه‌ می‌دهد. شاویس‌ ۵۹ ساله‌ سال‌ گذشته‌ به‌ افغانستان‌ سفر كرد تا با زنانی‌ كه‌ مینا را می‌شناختند ملاقات‌ نماید. گفته‌ها و اطلاعات‌ آنان‌ تصویری‌ دقیق‌ و دوستانه‌ از زنی‌ به‌ دست‌ می‌دهد كه‌ ضرورتاً بدور از انظار عامه‌ زندگی‌ كرد. كتاب‌ پیكار، پیروزی‌ها و رنج‌ و غم‌ دوری‌ از كودكانش‌ به‌ خاطر مسایل‌ امنیتی‌ مینا رابازگو می‌نماید كه‌ به‌ حیث‌ یك‌ فعال‌ سیاسی‌ بخت‌ آورد و به‌ همسری‌ دست‌ یافت‌ كه‌ از كارش‌ حمایت‌ می‌كرد. همچنان‌ كتاب‌ ابتكار زنان‌ «راوا»، بشمول‌ استفاده‌ از اسلحه‌ ستمگران‌ شان‌ علیه‌ آنان‌، را شرح‌ می‌دهد. بطور نمونه‌ زمانی‌ كه‌ چهره‌ مینا شناخته‌ شده‌ بود، او هنوز هم‌ قادر بود زیر چادری‌ در كابل‌ گشت‌ و گزار كند. به‌ همین‌ ترتیب‌ از لباس‌هایی‌ كه‌ همه‌ی‌ بدن‌ را می‌پوشاند استفاده‌ می‌كرد تا اشیایی‌ غیرقانونی‌ به‌ داخل‌ و خارج‌ كشور قاچاق‌ گردند. شاویس‌ امیدوار است‌ كه‌ آگاهی‌ هر چه‌ بیشتر از مینا، تصویر حاكم‌ در مورد مسلمانان‌ را در ایالات‌ متحده‌ تغییر خواهد داد. او گفت‌: «می‌خواهم‌ چهره‌ اسامه‌بن‌لادن‌ در اذهان‌ مردم‌ را با چهره‌ زیبای‌ مینا جاگزین‌ نمایم‌.»


ترجمه‌ بررسی‌ كوتاه‌ شده‌ می‌باشد.

اینچنین‌ تأخیر در انتشار «پیام‌ زن‌» از پاكستان‌ سابقه‌ نداشت‌. ایمیل‌ها و نامه‌های‌ زیادی‌ دریافت‌ كردیم‌ حاكی‌ از انتقاد، تأسف‌ و نگرانی‌ عده‌ای‌ از خوانندگان‌ ولی‌ در پاسخ‌ چیزی‌ نداشتیم‌ بگوییم‌ جز این‌ كه‌ به‌ عنوان‌ سازمانی‌ تقریباً تنهای‌ تنها در برابر جنایتكاران‌ بنیادگرا، درگیر آنقدر دشواری‌ها و مسایلی‌ می‌شویم‌ كه‌ موجب‌ می‌شوند انتشار مجله‌ به‌ این‌ تأخیر دردناك‌ گرفتار آید.

بهیچوجه‌ نمی‌خواهیم‌ كمبودها را توجیه‌ نماییم‌ ولی‌ در ذیل‌ اشاره‌ای‌ داریم‌ به‌ گوشه‌ای‌ از مشكلات‌ و یا فعالیت‌هایی‌ كه‌ مستقیماً در قضیه‌ دخیل‌ بوده‌ ولی‌ از جانب‌ دیگر بیانگر انجام‌ كارهایی‌ اند كه‌ ازرش‌ آن‌ها برای‌ «راوا» فوق‌العاده‌ است‌:

۱ـ در واقع‌ كار «پیام‌ زن‌» شماره‌ ۵۵ شروع‌ شده‌ بود كه‌ حادثه‌ ۱۱ سپتامبر و پیامدهای‌ آن‌ را شاهد بودیم‌. هر هفته‌ هزاران‌ ایمیل‌ به‌ ما می‌رسید كه‌ همه‌ پاسخ‌ طلب‌ بودند. گویی‌ ملیون‌ها نفر از مردم‌ دنیا تازه‌ به‌ وجود سرزمینی‌ بنام‌ «افغانستان‌» و بنیادگرایان‌ درنده‌خویش‌ آشنا شده‌ و با جستجوی‌ مختصری‌ در اینترنت‌ در می‌یافتند كه‌ مهمترین‌ و بلكه‌ یگانه‌ منبع‌ معتبر معلومات‌ درباره‌ باندهای‌ اسامه‌، ملاعمر و «ائتلاف‌ شمال‌» وغیره‌، سایت‌ «راوا» است‌.

زنان‌ افغان‌ وحشت‌ زیر سلطه‌ طالبان‌ را تصویر می‌كنند

نوشته‌ راب‌میشل‌، «بوستن‌هیرالد»، Boston Herald
«نیوز انترنیشنل‌»  The News International،
۷ می‌ ۲۰۰۲

Veiled Courage

نویسندگان‌ زیادی‌ به‌ زندگی‌ زیر سلطه‌ طالبان‌ پرداخته‌ اند و طالبان‌ را یگانه‌ مسئول‌ سیاست‌های‌ زن‌ستیزانه‌ در افغانستان‌ پنداشته‌ اند. اما شرایط‌ در افغانستان‌ بعد از طالبان‌ هم‌ تاریك‌ است‌ و زنان‌ كماكان‌ به‌ كنج‌ خانه‌های‌ شان‌ رانده‌ می‌ شوند. با اینهم‌ مقاومت‌ هنوز نمرده‌ است‌. این‌ مقاومت‌ را شیریل‌بینارد در كتابش‌ به‌ نام‌ «جسارت‌ مستور: در درون‌ مقاومت‌ زنان‌ افغان‌» به‌ تصویر كشیده‌ است‌.

۲۰ سال‌ قبل‌ زمانی‌ كه‌ افغانستان‌ با اشغالگران‌ روسی‌ دست‌ و پنجه‌ نرم‌ می‌كرد و امریكا جنگ‌سالاران‌ بنیادگرا را به‌ چاكری‌ گرفته‌ بود، زن‌

جوانی‌ به‌ نام‌ مینا، «جمعیت‌ انقلابی‌ زنان‌ افغانستان‌» (راوا) را بنیاد گذاشت‌. او به‌ این‌ عقیده‌ بود كه‌ زنان‌ تحصیلكرده‌ می‌توانند سپر مستحكمی‌ در برابر خشونت‌ و بنیادگرایی‌ شوند.

به‌ تاریخ‌ ۱۷ اپریل‌ طی‌ یك‌ گردهمایی‌ مختصر در اسلام‌آباد، هیاتی‌ از «انجمن‌ زنان‌ مانسهره‌» (Aurat Association Manshra)، مجسمه‌ی‌ كوچكی‌ از یك‌ زن‌ چادری‌ پوش‌ و طرح‌های‌ دیگری‌ را كه‌ حاكی‌ از ستم‌ و شقاوت‌ طالبان‌ نسبت‌ به‌ زنان‌ افغان‌ است‌ به‌ مثابه‌ی‌ هدیه‌ای‌ برای‌ كارها و فعالیت‌های‌ خستگی‌ ناپذیر «راوا» بخاطر مرام‌ زنان‌، به‌ «راوا» تقدیم‌ نمود. جایزه‌ توسط‌ «انجمن‌ زنان‌ مانسهره‌» در مقابل‌ مبارزه‌ی‌ «راوا» برای‌ حقوق‌ زنان‌ در كشوری‌ كه‌ حرف‌ زدن‌ و اندیشیدن‌ در مورد مسایل‌ مربوط‌ به‌ زنان‌ با ترور و شلاق‌ پاسخ‌ گفته‌ می‌شود، داده‌ شد.

آقای‌ ملك‌ اكبر، رییس‌ هماهنگ‌ كننده‌ی‌ «انجمن‌ زنان‌ مانسهره‌» حین‌ تقدیم‌ جایزه‌، فعالیت‌های‌ «راوا» را تحسین‌ نموده‌ و خواهان‌ همكاری‌ بیشتر و نزدیكتر بین‌ هر دو سازمان‌ گردید. وی‌ رفتار وحشیانه‌ی‌ طالبان‌ در برابر زنان‌ را محكوم‌ نموده‌ وعده‌ همكاری‌ بخاطر پیشبرد اهداف‌ زنان‌ افغان‌ را داد. همچنان‌ «انجمن‌ زنان‌ مانسهره‌» از «راوا» دعوت‌ نمود تا از مركز انجمن‌ در مانسهره‌ در اولین‌ فرصت‌ دیدن‌ كند.

یكتن‌ از فعالان‌ «راوا»، ضمن‌ تشكر از «انجمن‌ زنان‌ مانسهره‌» گفت‌: «گرچه‌ این‌ مایه‌ دلگرمی‌ است‌ كه‌ برای‌ فعالیت‌های‌ انسانی‌ و مبارزه‌ برای‌ آزادی‌، دموكراسی‌ و حقوق‌ بشر این‌ هدیه‌ را دریافت‌ می‌داریم‌ اما مردم‌ پاكستان‌ باید كارهای‌ بیشتری‌ برای‌ مردم‌ افغانستان‌ انجام‌ دهند. ما از مردم‌ پاكستان‌ قویاً تقاضا می‌نماییم‌ بر حكومت‌ شان‌ فشار بیاورند تا سیاستش‌ را نسبت‌ به‌ طالبان‌ تغییر دهد. بزرگترین‌ جایزه‌ برای‌ مردم‌ افغانستان‌ محكوم‌ نمودن‌ طالبان‌ از طرف‌ دولت‌ پاكستان‌ خواهد بود. ما امیداوریم‌ تمام‌ نیروهای‌ دموكراتیك‌ پاكستان‌ از نیروهای‌ دموكراتیك‌ در افغانستان‌ حمایت‌ نمایند و تلاش‌ شان‌ را برای‌ برقراری‌ یك‌ دولت‌ آزاد، برحق‌ و فراگیر در كابل‌ بسط‌ دهند.»

  1. تظاهرات‌ اعتراضی‌ «راوا» در اسلام‌ آباد و واشنگتن‌ دی‌سی
  2. راوا» در ایتالیا و سریلانکا»
  3. زنان‌ دربند روز جهانی‌ زن‌ را تجلیل‌ نمودند
  4. مردم‌ ما از خشكسالی میسوزند، بايد طالبان‌ را سوزانيد!
  5. تظاهرات‌ «راوا» به‌ مناسبت‌ روز جهانی‌ حقوق‌ بشر
  6. شركت‌ نماینده‌ «راوا» در NGO سمپوزیم‌ منطقه‌ای‌ آسیاـاقیانوسیه‌ در تایلند
  7. تحصن‌ «راوا» به‌ مناسبت‌ روزجهانی‌ حقوق‌بشر
  8. تظاهرات‌ «راوا» در ۸ ثور
  9. شركت نماینده «راوا» در كنفرانس جنبش پیكار انقلابی‌
  10. از گور مینـا صـدهـا لالـه‌ی سـرخ روییـده‌
  11. فروش «پیام زن‌» در پشاور و اسلام‌آباد‌
  12. ظهـور طالبـان هیچگـاه‌ پـایان دردهای ملت ما نخـواهد بـود
  13. شركت نماینده «راوا» درانجمن هیئت وكلای پشاور
  14. بیایید برای مبارزه در راه دموكراسی و بر ضد فاشیزم اخوانی پیمان ببندیم
  15. «به‌ اميد ملاقات‌ در افغانستان بدون‌ بنيـادگرايی»
  16. زنده‌ باد مبارزه‌ زنان‌ ما بر ضد میهنفروشان‌ جنایتكار بنیادگرا!
  17. خون‌ مینا نیروی‌ الهامبخش‌ نبرد ماست‌
  18. ۸ مارچ‌ روز جهانی‌ زن‌
  19. ۱۲ فبروری‌ روز زنان‌ پاكستان‌
آخرین مطالب