قهر به اور شی (شعر‌)



زهره در حال دكلمه شعر «قهر به اورشی‌»

خپلو پښو لاسونه‌         وشكوه ځنځیر د اسارت‌
پاڅیږه توپان كړه‌
              مات كړه ور
               رنگ كړه دیوال‌
               چپه كړه څلی‌. ای دردمندو زیارگاللو
میندو خویندو
              زغمل پریږدی‌!
(...)
ښځـه‌:
لاهو شوی ده په سیند كی‌
ځان وژنی آزمایلی‌
تیزابونو ویلی كړی‌
رسی گانو غرغړ كړی‌
له ډبرو لاندی شوی‌
په بریښنا له هوشه تلی‌
هم د اور تاو لمبو كی سوځیدلی‌
                     لوگی شوی‌
                     ایری شوی‌
ښځی هر څه شوی‌:
طلاق شوی كونډی شوی بوری شوی‌
                                یــا
                                د یو سړی بستر كی‌
                                          دری څلور
                                          گڼ زړی شوی‌
چا د خپل د عیش بزمونو
                 نڅاگری جوړی كړی‌
یا مستانو د سرو میو
                 شنی ساغری پكار كړی‌
چا د شمعی سوزیدو كی‌
                 تر سهار ستومانه كړی‌.
ای دردمندو، زیارگاللو
خویندو، میندو
                 زغمل پریږدی‌!
ښځـه‌:
چا كش كړی ده بازار ته‌
            پت‌پلورونكی‌
                    فاحشه‌
                        (یو بهاداره كالا)
                                 وهرچا ته‌.
اخیستونكی وركوی بیع‌
كالا واخلی واك پردی شی‌.
دا لحظه د ځنكندن او عزرائیل‌
                  معامله ده‌!
                       په مړاو شونډو
                                 زهریله مسكا!
(...)

آخرین مطالب