لاندینی‌ متن‌ د ښاغلی‌ نبی‌ مصداق‌ هغه‌ لیك‌ دی‌ چی‌ د «پیام‌ زن‌» په‌ 51 گڼه‌ كی‌ ورته‌ زمونر د دوست‌ ع‌. عمر له‌خوا د « نبی‌ مصداق‌ بیا هم‌ زمونږ د ځوریدلو خلكو د وینو څاڅكی‌ د جهادیانو او طالبانو په‌ لمن‌ كی‌ نه‌ وینی‌» تر عنوان‌ لاندی‌ ځواب وركړل‌ شوی‌ دی‌.

د راوا محترمی‌ اداره‌ ته‌

لمړی‌ تر ټولو خپل‌ سلامونه‌ درته‌ وړاندی‌ كوم‌ او دلوی‌ خدای‌ (ج‌) څخه‌ آزاد او سرلوړی‌ افغانستان‌ آزادی‌ او زمونږ دكړیدلو خلكو آرامی‌ او زمونږ ستاسو ټولو په‌ وطن‌ كښی‌ یو ځای‌ كیدل‌ غواړم‌.

دا لیكنه‌ ددی‌ لپاره‌ ده‌ چه‌ ستاسو د پیام‌ زن‌ په‌ ۴٨ شماره‌ كښی‌ زما په‌ باب‌ یو چا، چه‌ ځانته‌ «ع‌. عمر، پشاور» وائی‌، ستاسو د ۴٦ گڼـی‌ په‌ قول‌، د تعصب‌ نه‌ ډك‌ یو داستان‌ لیكی‌ دی‌. ماته‌ ستاسو د لطف‌ او محبت‌ له‌ امله‌ ستا مجله‌ را رسیږی‌ او دا دی‌ ستاسو د ۴٦ گڼی‌ د فهرست‌ صفحی‌ فوتوكاپی‌ درلیږم‌ چه‌ نه‌ په فهرست‌ او نه‌ هم‌ پدی‌ مجله‌ كښی‌، زما له‌ خولی‌، كوم‌ نقل‌قول‌ وجود لری‌. كه‌ تاسو په‌ همدی‌ ۴٦ شماره‌ بله‌ گڼه‌ را رایستلی‌ وی‌ او یا مو د مجلی‌ د خپریدو په‌ وخت‌ نور مضامین‌ وراچولی‌ وی‌، د هغه‌ معلومات‌ ماته‌ نشته‌. په‌ هر حال‌ ما د ۱۹ كالونه‌ راپدیخوا د خپل‌ انسانی‌ او وجدانی‌ توان‌ په‌ اندازه‌، نهایت‌ كوشش‌ كړی‌ چه‌ د خپلو وطنوالو آواز د نړی‌ په‌ مطبوعاتو كښی‌ منعكس‌ كړم‌. زه‌ په‌ هیڅ تنظیم‌، حزب‌ او ډلی‌ پوری‌ مربوط‌ نه‌یم‌، نو ځكه‌ هم‌ حتی‌ در راوا خویندو سره‌ د مصاحبو له‌ امله‌ به‌، ماته‌ د تهدید لیكونه‌ او ټلیفونونه‌ راتلل‌. دا ډول‌ تهدیدونه‌ اوس‌ هم‌ د مسعود او د هغه‌ د غربی‌ پلویانو له‌ لوری‌ پرما كیږی‌. خو څرنكه‌ چه‌ زه‌ د ځان‌ لپاره‌ له‌ هیچانه‌ كوم‌ مقام‌، رتبه‌ او معاش‌ ته‌ منتظر نه‌یم‌، پس‌ تر هغه‌ چه‌ ژوندی‌ وم‌، انشااله‌ د وطن‌ په‌ لار كښی‌ به‌ خپلو هلوځلو ته‌ دوام‌ ور كړم‌. زه‌ یواځینی‌ (او یا هم‌ د ډیرو كمو) افغانانونه‌ یم‌ چه‌ ۱۹ كاله‌ پخوا، ما دلته‌ د پوهنتون‌ علمی‌ محیطه‌، ددی‌ لپاره‌ چه‌ خپلو وطنوالوته‌ د خدمت‌ مصدر وگرځم‌ پریښرد. نو ولی‌ به‌ زه‌ پخپلو زوریدلو او كړیدلو خویندو او ورونو باندی‌ داسی‌ تیری‌ كوم‌ چه‌ د قلم‌ عفت‌ پكښی‌ مراعت‌ شوی‌ نوی‌. په‌ هر حال‌ كه‌ بیا هم‌ زما نه‌ كومی‌ خویندی‌ و یا وروینه‌، په‌ كومه‌ لیكنه‌ چه‌ د كوم‌ شخصی‌ مطلب‌ لپاره‌ به‌ نوی‌، خپه‌ شوی‌ وی‌، زه‌ له‌ هغونه‌ د زړه‌ له‌ كومی‌ بښښنه‌ غوارم‌.

لاندینی‌ لیكنه‌ چی‌ تاسی‌ یی‌ لولی‌، د همایون‌ علی‌ زاده‌ د هغی‌ وینا متن‌ دی‌ چی‌ هغه‌ د ۹٨ كال‌ د سپتمبر په‌ ۱٣ نیټه‌ په‌ برلین‌ كی‌ د «سیاسی‌ پناه‌ اخیستونكو ایرانیانو ټولنی‌» په‌ بلنه‌ په‌ جوړی‌ شوی‌ غونډی‌ كی‌ كړی‌ وه‌ او د «انقلاب اسلامی در هجرت» په ۴۴۵ گڼه کی خپور شوی دی.

هغه‌ وایی‌: « دسهار په‌ شپږو بجو، حمیدنصری‌ ماته‌ یو خبر راوړ او غوښتل‌یی‌ په‌ دی‌ پوه‌ شی‌ چی‌ آیا زه‌ مورس‌زننده‌ پیژنم‌ او آیا په‌ هغه‌ اعتماد لرم‌؟ مورس‌زننده‌ زمونږ د ښو ملگرو څخه‌ د یوتن‌ مستعار نوم‌ وو چی‌ هغه‌ می‌ پیژانده‌ او ورسره‌ می‌ كلونه‌ كلونه‌ په‌ ډولډولزندانونو كی‌ وخت‌ تیر كړی‌ وو. هغه‌ په‌ ډیره‌ ښه‌ توگه‌ د اسلامی‌ جمهوری‌ د پلیسو په‌ مقابل‌ كی‌ تجربه‌ درلوده‌. دا خبر صحیح‌ او حتمی‌ وو. داچی‌ پرون‌ یی‌ زمونږ د څنگ‌ د كوټی‌ بندیان‌ وړی‌ وو، نو نن‌ زمونږ د كوټی‌ وار وو. حمید وویل‌: "شاید دا كوم‌ گواښ‌ وی‌ او رژیم‌ ددی‌ لپاره‌ چی‌ زمونږ دریځ‌ كمزوری‌ كړی‌، په‌ دی‌ ډول پیښو لاس‌ پوری‌ كړی‌ وی‌. شاید هغوی‌ د مخكی‌ نه‌ جوړ شوی‌ داسی‌ موډل‌ ځوړند كړی‌ وی‌ چی‌ د لیری‌ نه‌ اصلی‌ او واقعی‌ شی‌ ښكاره‌ شی‌...". خو مایوځلی‌ بیا هغه‌ ته‌ وویل‌:" فكر كوم‌ چاچی‌ دا خبر راوړی‌، نشی‌ كولای‌ د داسی‌ مهمی‌ موضوع‌ په‌ اړوند اشتباه‌ وكړی‌. ددی‌ ډول اشتباه‌ امكان‌ ډیر كمزوری‌ ښكاری‌."

مــلاحسن‌ داسـی‌ گواښیـږی‌:«دا چی‌ مونږ د اسلام‌ د بـنسټیزه‌ قوانینو په‌ اړوند څه‌ فیصلی‌ كوو، زمونږ خپله‌ دینی‌ مسئله‌ ده‌.»

په‌ هغو سیمو كی‌ چی‌ د طالبانو د كنترول‌ لاندی‌ دی‌، ټولی‌ ښځی‌ دی‌ ته‌ اړ شوی‌ دی‌ چی‌ څادری‌ په‌ سر كړی‌. د څادری‌ په‌ سركول‌ په‌ دی‌ معنی‌ دی‌ چی‌ باید د ښځی‌ ټول‌ بدن‌ په‌ كی‌ په‌ بشپړه‌ توگه‌ پټ‌ شی‌ او یواځی‌ سترگی‌یی‌ كولای‌ شی‌ د وړو وړو سورو څخه‌ د بهر دنیا ووینی‌. هغوی‌ نشی‌ كولای‌ رسمی‌ ندی‌ ولری‌. نجونی‌ نشی‌ كولای‌ ښوونځی‌ ته‌ لاړی‌ شی‌، پوهنتون‌ خو لا لری‌ خبری‌ ده‌.

خو د ملایانو تجارت‌ خوښیږی‌ - كه‌ څه‌ هم‌ ښځی‌ آزادی‌ نه‌ لری‌، خو د هغوی‌ په‌ سر تجارت‌ كول‌ تر یوه‌ حده‌ پوری‌ دوی‌ ته‌ گټه‌ رسوی‌.

معاذ محمد یو تاجر دی‌ چی‌ د پاكستان‌ د چمن‌ په‌ سیمه‌ كی‌ د راډیوگانو او یخچالونو تجارت‌ كوی‌. كله‌ چی‌ نور خلك‌ د دوكان‌ څخه‌ ووتل‌، هغه‌ حاضر شوی‌ چی‌ په‌ آرامی‌ سره‌ خبری‌ وكړی‌.

هغه‌ وویل‌:« هلته‌ په‌ كابل‌ كی‌ ډیری‌ زیاتی‌ ښځی‌ شته‌. پاكستانیان‌ دلته‌ راځی‌ او د هری‌ ښځی‌ په‌ بدل‌ كی‌ ۹٠٠٠٠ كلداری‌ (۱۸۰۰ ډالری‌) وركوی‌. دغه‌ ښځی‌ فكر كوی‌ چی‌ گواكی‌ هغوی‌ خاوندان‌ پیداكړی‌، خو پاكستانیان‌ د خپلی‌ ساعت‌تیری‌ په‌ خاطر یواځی‌ د څو میاشتو د پاره‌ هغوی‌ ساتی‌ او بیایی‌ خوشی‌ كوی‌.»

«فرانكفورتر روندشاو»، د ۱۹۹۹ كال‌ د جنوری‌ ۷


له‌ يوه‌ مصری بنسټپال‌ سره‌ مركه‌

زمونږ لوستونكی بايد دی ته‌ پاملرنه‌ وكړی چی كله‌ د مصر په‌ شان‌ د يو هيواد په‌ اصطلاح‌ ديو تعليم‌ يافته‌ او د گرځنده‌ بنسټپال‌ خبری هغه‌ شان‌ جاهلانه‌ او ناوړی وی، نو زمونږ د وطنی جهادی او طالبی جنايتكارانو په‌ كرغيړنو ذهنونو كی به‌ څه‌ تيريږی!

ابو حمزه‌ـال‌ مصری چی څلويښت‌ كلن‌، كاچی(مهندس‌) او په‌ سكندريه‌ كی زيږيدلی دی، دجلا وطنی په‌ حال‌ كی لندن‌ كی ژوندن‌ كوی. نوموړی دافغانستان‌ د جگړی پخوانی مجاهد، د مصر د«جماعت‌ اسلامی» غړی دی او د ړانده‌ شيخ‌ عمرعبدالرحمان‌ چی همدا اوس‌ په‌ امريكا كی بندی دی، د نژدی او با اعتماده‌ كسانو څخه‌ گڼل‌ كيږی.

آلمانی اونيزی«اشپيگل‌» ددی اسلامی بنسڼپال‌ سره‌ مركه‌ كړی چی ددی ډول‌ عقيده‌لرونكو د ويره‌وونكی ذهنيت‌ څرگندونه‌ كوی.

‌ طالبانو وروسته‌ د واكمنيدو څخه‌ د افغانستان‌ په‌ هر ولايت‌ او ښار كی د ښوونی او روزنی دروازی زمونږ د بیدفاع‌ خلكو په‌ مخ‌ وتړلی. خو په‌ ډيرو ځايونو كی د مخالفت‌ او احتجاج‌ سره‌ مخامخ‌ شو، او ونشوكړای چی تعليمی اداری په‌ پشپړه‌ توگه‌ وتړی. له‌ بلی خوا طالبانو غوښتل‌ او غواړی نړيوالو ته‌ وښايی چی گواكی دوی د علم‌ او پرمختگ‌ ضدندیاو د ښوونځيو او پوهنتونونو دروازی خلاصی دی. حال‌ دا چی په‌ هری تعليمی اداری كی د طالبانو د منځنيوپيړيو قوانين‌ په‌ كار اچول‌ كيږی او د تعليم‌ پخوانی سيستم‌ يی له‌ منځه‌ وړی دی.

د ننگرهار پوهنتون‌ يو د دغه‌ تعليمی ادارو څخه‌ دی چی محصلين‌ او استادان‌ يی د ډيرو ستونزو سره‌ سره‌ نه‌پريږدی چی دروازه‌ يی وتړل‌ شی. د نوموړی پوهنتون‌ او د هغی د ليليی حالت‌ ډير خراب‌ دی او محصلين‌ يی مجبور دی ډول‌ ډول‌ كړاوونه‌ وزغمی. بالاخره‌ هغوی دی ته‌ وهڅول‌ په‌ دی ناوړه‌ وضعيت‌ كی بدلون‌ راوړی.

د ننگرهار پوهنتون‌ د طب‌ پوهنځی چی د استادانو شمير يی ۶٣ او د محصلينو يی ۸٢٣ تنو ته‌ رسيږی، لومړنی پوهنځی وو چی په‌ پوهنتون‌ كی يی د طالبانو د مشرانو خلاف‌ په‌ احتجاج‌ لاس‌ پوری كړ. اصلی خبره‌ دا وه‌ چی مولوی يوسف‌ په‌ خپله‌ د ليليی د غذايی موادو او نورو شيانو په‌ غلا كی لاس‌ درلود.

«د افغانستان‌ د ښځو انقلابی جمعيت‌» مبارزو خويندو او د «پيام‌زن‌» د خپرونی محترمو او باشهامته‌ كاركوونكو، زما سلامونه‌ او نيكی هيلی ومنی. د نبی مصداق‌ د ليك‌ نقل‌ مو چی رالیږلی وو،ماته‌ ورسيد.او همدا شان‌ ما د ښاغلی نبی مصداق‌ او«نرشير» نگارگر هغه‌ فلم‌ د ليدو موقع‌ پيدا كړه‌ چی د افغانستان‌ څخه‌ د راگرځيدو وروسته‌ د لندن‌ په‌ يوی غونډی كی د دوی د خبرو حخه‌ ډك‌ شوی دی.

كله‌ چی ما د ښاغلی مصداق‌ ليك‌ ولوست‌ ډير حيران‌ شوم‌ ځكه‌ چی بيا يی هم‌ په‌ نه‌ منونكی توگه‌ د طالبانو په‌ جنايتونو، لوټماريو او بدمعاشيو سترگی پټی كړی اوهغوی يی د سولی او سوكالی د «پريښتو» په‌ څير ستايلی دی. په‌ رښتيا سره‌ د خير په‌ غونډی ناست‌ ژورنالستان‌، اديبان‌ او «منور» او «نرشير» استادان‌ د امارت‌ د غنيمتونو په‌ ويش‌ كی د وندی اخيستلو د ناكامی هيلی په‌ خاطر ځان‌ د هيواد د حالاتو او واقعيتونو څخه‌ دومره‌ بيگانه‌ او بی خبره‌ ښايی چی په‌ رڼا ورځ‌د خپلو جهادی او طالبی رهبرانو په‌ لمن‌ او منگلو كی د زرگونو مظلومو او رنځيدلو خلكو د وينو څاڅكی نه‌ وينی، كوم‌ چی د هغوی بهرنی باداران‌ هم‌ ځينی سترگی نشی پټولای. كله‌ كله‌ دغه‌ «ژورنالستان‌» د بين‌ المللی فشارونو له‌ مخی د بیبیسی او نورو راډيوگانو په‌ څپو كی د شف‌ شف‌ ويلو په‌ شان‌ په‌ افغانستان‌ كی د طالبانو او جهاديانو د حاكميت‌ په‌ سيمو كی په‌ انسانی حقوقو د تيريو، دښځو د حقوقو تر پښو لاندی كولو، د لاسونو او پښو غوڅولو، داعدامونو، سړی وژلو، سنگسارولو او د سركونو په‌ سر د درو وهلو په‌ هكله‌ څه‌ ناڅه‌ وايی خو كله‌ چی په‌ كابل‌ راډيو كی د پوښتنو سره‌ مخامخ‌ كيږی نو د «مصلحت‌» له‌ مخی خپل‌ وجدان‌ او شرف‌ تر پښو لاندی كوی او د يو محتسب‌ په‌ شان‌ د طالبانو له‌ دريځ نه‌ د خپلو خويندو، ميندو او خلكو په‌ سپكاوی لاس‌ پوری كوی. ددی پر ځای چی مثلاً ښاغلی مصداق‌ په‌ هرځای او موقف‌ كی واقعيتونو ته‌ غاړه‌ كيږدی، خپل‌ وجدان‌ له‌ هميشنی رنځ‌ او عذاب‌ ځينی خلاص‌ كړی او د غدارانو،لوټمارانواوجنايتكارانو واقعی څيری ولس‌ته‌بربنډی كړی، دوی ورباندی نوره‌ هم‌ لمن‌ غوړوی، دهغوی په‌ تورو مخونو د تطهير اوبه‌ اچوی او رښتيانی څيری يی د «اسلامی حجاب‌» لاندی پټوی.

کویټی لیکواله او انځور ګره «ثریا با کسامی» وایی: «ځینی کسان د دین تر پردی لاندی مونږ د رای ورکولو او انتخابیدلو حق څخه بی برخی کوی. مونږ وایو چی کویټی ښځی په خپلی مسلمانی کی د ایران یا الجزایر ښځو څخه چی د نارینه وو په شان رای ورکوی څه کمی ندی». هغی وویل مونږ هوډ کړی چی تر پایه پوری پرمخ ولاړی شو او په پارلمان کی خپل مخالفان رسوا کړو.

پرون هم لسو کویټی ښځو په یوه اقدام کی ټکل وکړ چی ښاروالی ته ولاړی شی څو د اکتبر انتخاباتو لپاره خپل نومونه ثبت کړی خو دی کار بریالیتوب ونه موند.

د مارچ په دولسمه نیټه د ۴۰ تنو په شاوخوا کی روشنفکرانو د رای ورکولو حق په ملاتړ د پولیس تر کنټرول لاندی د ۵۰ کسیزه پارلمان تر مخ، چی ۱۹۹۲ کال کی انتخاب شو او اسلامیانو پکښی بری وموند په مظاهری لاس پوری کړ.

فمینیست کارکوونکی له هغه اساسی قانون څخه چی پکښی وویل کیږی «ټول ښاریان پرته د جنسی، قومی، ژبنی او مذهبی توپیر څخه د ګډون حق لری» ملاتړ کوی.

د نړیوالی بخښنې خپرونه، د ۱۹۹۶ جنوری په الجزایر کی د «خدای دلاری جنګیالی» خپل ټول جنایتونه او وحشیانه کړه وړه د «خدای ارادی» تر نوم لاندی سرته رسوی. یوه الجزایری جنی چی د اسلامی بنسټپالو «اسلامی نجات جبهی» ((FIS د وحشتناکو او شرموونکو اعمالو قربانی شوی خپلی یادونی څرګندوی:

زه «او آردا » اوولس کلنه او د ښوونځی زده کوونکی یم. د الجزایری په مرکز کی ژوند او د موسیقی زده‎کړه کوم ډیر دوستان لرم او د کورنی تر ټولو کوچنی اولاد په توګه تل راته ډیره پاملرنه کیږی.

د ۱۹۹۲ د اکتبر په ۲۸ زما ژوند په بل مخ واوښت. کله چی له ښوونځی څخه کور ته راستنیدم یو سړی په مخه راغی او د کلی د داکتر پته یی را څخه وپوښتله. مخکی له دی چی وپوهیږم شاوخواته می څه تیریږی په یوه استیش موټر کی یی چی نژدی پارک شوی وو واچولم، لاسونه اوسترګی یی راباندی وتړلی، ټول وجود می ویری اخیستی وو. چاقویی په غاړه را ایښودلی وو موټر حرکت وکړ او زه نه پوهیدم چی دا لاره د دوزخ خواته ځی.

لاره ډیره راته اوږده او بی پایه ښکاریده څومره واټن چی تیریده هومره هم زما ویره او وحشت زیاتیده. د مور پلار او د دوی د الویزانتیا په هکله می فکر کاوه. هیله می کوله چی د پیښی ځای کی دا صحنه چالیدلی وی ترڅو «سړی تښتوونکی» ژر تره ژره وپیژندل شی او زه خوشی شم. زه یی په یوه پخوانی نړیدلی کنډر کی چی نژدی لس نجونې نوری هم وی پلی کړم. دهغوی په لیدلو می زړه لږ په کرار شو او له ځانه سره می وویل: «یواځی زه نه یم چی له دی پیښی سره مخ شوی یم». څو کسه زما همزولی وی د دریو کسو عمر له شلو کالو زیات وو او دوه نوری هم لس کلنی ته نه¬وی رسیدلی. یوی

د «فیلکس» سازمان په ۱۹۹۱ کال کی د فوځ او کی¬جی¬بی د اطلاعاتو په ګډون له «اقتصادی جرائمو» سره د مبارزې لپاره جوړ شو. د فیلکس کارپوهانی چی د ۹۴ له جنوری څخه ¬یی د مخدره موادو د قاچاق په هکله پلټنی پیل کړی، دی نتیجی ته-رسیدلی دی چی روسیه له ۱۹۹۱ کال راهیسی په بشپړه توګه د مخدره موادو د تجارت نړیواله نظام ته چی د «مسکو ډلی» په لاس کی دی جذب او ښکیل شوی ده.

د «مسکو ډله» چا جوړه کړیده؟ د کی جی بی هغه کسانو چی د چچنی جمهور رئیس دودایف سره یی خبری کولی او د «مسکو ډلی» بنسټ ایښودونکی دی. دوی په لومړی سر کی له چچنیانو سره تړون لاس لیک کړ او وروسته یی بیا خپل کار ته دومره پراختیا ورکړه چی نن د نړیوال اختاپوس تر ټولو فعاله پښی ګڼل کیږی.

دوی چی هم د اطلاعاتو په کار کی پوهه لری او هم د کی جی بی، فوځ او انتظامی ځواکونو له دایرو سره اړیکی لری، سربیره پردی چی د وړلو راوړلو لاری پیژنی، د اطلاعاتی نظام له مختلفو چارواکو سره له اړیکو او بانکی شبکی څخه هم ګته اخلی د «مسکو ډلی» هم بازار ته د مخدره موادو د رسولو لار جوړه کړیده او هم یی د پیسو دسپینولو.

چهار آسیاب څخه د ګلبدین او د ده د داړی د تیښتی له هماغه شروع څخه چی آن د لاری خرڅی او خپلو پر توګونو اخسیتلو ته ئی هم وخت و نه موند او یو په بل پسی یی ماتی وخوړلی، زمونږ د تور بختو وګړو په ذهن کی دغه سوال ګرځیده چی آیا ګلبدین مړ شوی دی او که نه، او ډیرو لا داسی هم ګڼلی چی د هغه خاین ټغر ټول شوی دی. البته ددی پوښتنی ځواب یواځی د هغو عواملو په تحلیل او روښانه کولو سره تر لاسه کیدلای شی چی له یوه بی لاری او تیزاب شیندونکی او مزدور سړکی څخه ئی «عظیم رهنما»، «قاید» او «قیادی» جوړ کړ. پرته له دی چی د جزئیات په وړاندی کولو خبره اوږده کړو، یواځی دومره بس ده چی د ګلبدین او هم د ټولو هغو بی نوم او پتی ملایانو په اصطلاح تکاملی پړاوته، چی په یوی شپی کی داوږدو او سره ورو دفترونو او له خپل کیځلی شخصیت څخه د غټو لقبونو خاوندان شول، یوی لڼدی کتنی سره دخبری سر خلاص کړو.


ګلبدین او نور «جهادی رهبران» د سیمی د ارتجاعی هیوادونو، غرب او امریکا د بی شمیره مالی او نظامی امکاناتو په ډاډینی سره وتوانیدل چی په «شخصیت» او «د فکر په خاوندانو» بدل شی. هغوی پوره دوه لسیزی د خپل ولینعمت ډهل ته وګډیدل، د پاکستان دولت او آی اس آی د خپل توان په اندازی ګلبدین ته امکانات او آسانتیاوی برابری کړی چی تر څویی د روشنفکرانو په وژلو او د خلکو په ترور او ویرولو باندی لاس پوری کولو سره د خپلی خوښی ګوډاګی دولت بنسټ په افغانستان کی ایښودلی وی. خو د وخت په تیریدلو او د نجیب د ګوډاګی دولت د له مینځه تللو او کابل باندی د بنسټپالو د خروړی یرغل او د بنسټپالو ګوندونو ترمینځ د سپیتانی جګرو پیل او وینو کی د وګړو د ډوبیدلو سره دګلبدین پلندران و پوهیدل چی نور نشی کولای په دی رسوا شوی دانی خپل کار پرمخ بوځی. داسی ښکاری چی له ګلبدبن څخه په کلونو د یوه نازولی مزدور په څیرکار واخستیل شو خو دهغه لازیات کارول نه یواځی په زړه پوری نتیجه نه ورکوی چی دهغوی د جبران نه کیدونکی رسوایی سبب هم کیدای شی له دی امله ئی د هغه او د هغه ټولی آرګاه و بارګاه په لری غورځولو سره د نورو دانو کوک کولو ته لاره هواره کړه.

  1. اسلامی ډلو سره دامریکا اړیکی
  2. په افغانستان، ایران، لبنان او اسرائیلو کی دمخدره موادو تولید او تجارت
  3. رنځ ځپلی ښځی او خندنی ورځ‌
  4. پښتون پاله هیڅ كله د خلكو مینه‌وړ نشی‌ كیدای‌
  5. د غوایی په اتمی د «راوا» لاریون
  6. متن سرودهاییكه توسط گروپ سرود «مكتب وطن‌» در سمینار عبدالغنی‌خان اجراء گردید
  7. د مارچ اتمـه د خاینو اخوانی بنسټپالو او د دوی د طالبی وروڼـو د راپرځولو په لوری سره ونمانځو!
  8. د خان عبدالغنیخان سمینار ته د «راوا» د استازی د وینا متن
  9. د پيښـور وكيلانو ټـولنی ته‌ د «راوا» د استـازی د وينـا بشپـړ متـن
  10. د خاینو او جنایت کوونکو بنسټپالو تر پښو لاندی افغانستان څخه گزارشونه
  11. قهر به اور شی (شعر‌)
  12. د عبدالغنی‌خان په درناوی جوړشوی سمینار كی‌ د «راوا» گـډون
  13. څوك‌ بايد «شرعی» محاكمه‌ شی او د چا بايد لاس‌ او پښی غوڅ‌ كړای شی؟
  14. «چی مشر يی وی سپی، د كشر څه‌ كمی»
  15. په‌ اسلام‌ آباد كی د گلبدينی تروريستانو نوی جنايت‌
  16. بسټپالی د هندو د تفوق‌ اعلامولو په‌ تكل‌ كښی
  17. ۱۵ ورځی‌ الجزایر د «اسلامی‌ وسله‌والی‌ ډلی‌» په‌ بند كی‌
  18. ځـان‌ وژنـه اقتصادی‌ او حقوقی‌ ریښی‌ لری‌
  19. په‌ هند كی‌ د افغانی‌ سكرتر پرتوگ‌ ایستل‌ په‌ حقیقت‌ كی‌ دربانی‌ اونورو ټولو بنسټپالو پرتوگ‌ ایستل‌ دی‌
  20. یوی افغان کونډی له اجباری دوهم واده څخه د ځان ژغورلو ل‍‍‍‍پاره په ځان وژنی لاس پوری کړ
آخرین مطالب