رسم تمامی دولت‌های فاسد، متزلزل، ضد مردمی و خاین است که وقتی بوی آن‌ها بیش از حد بالا شد، می‌کوشند با چنگ انداختن به احساسات ملی مردم مسایلی بیافرینند تا افکار عامه را ازمسایل حیاتی و حاد، به سوی آن‌ها منحرف گردانند.

این شیوه شیطانی بارها از جانب حاکمان جنایتکار افغانستان به کار گرفته شده تا با برپایی سروصداهای مزورانه با پاکستان، بر جنایت‌ها، خیانت‌ها، چور وچپاول، نارضایی و مسایل حیاتی مردم کارد به استخوان رسیده، پرده انداخته شود. اکت‌ها و تظاهرات «ضد پاکستانی» ربانی خاین و باندش در دوران امارت خون و خیانت را همه به یاد داریم.

تهدید اخیر حامد کرزی تازه‌ترین بازی دولت پوشالی است که اکثر رسانه‌ها هم آن را جدی و مهم تلقی کرده اند.

اعلامیه جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) به مناسبت سیاهروز هشتم ثور‌


سیاهروز هشتم ثور را بازهم در شرایطی تقبیح میکنیم که به علت سیاستهای خاین پرورانه آقای کرزی و دولت امریکا چنگ و دندان قصابان هشتم ثور روز تا روز عمیقتر در جسم و روح مجروح مردم تیره روز ما فرو میروند. و از اینجاست که فاجعه آفرینان هشتم ثور همچنان بر گرده هموطنان ما سوار اند. در حالیکه هنوز درنده خویی جهادیان روان مردم را می‌آزارد و ویرانی های سگ جنگی های تنظیم ها در گوشه و کنار کشور و مخصوصا در شهر کابل جلوه‌گر اند اما به جای محاکمه عاملان آن همه توحش، پیاپی خبر نصب آنان به پست های کلیدی دولت به گوش میرسد که همچون نمک پاشی بر زخم های توده ها و توهین نابخشودنی به خون دهها هزار هموطن نامراد ماست که بوسیله بنیادگرایان سلاخی شدند. تجلیل و پایکوبی رسمی در این روز شوم بر سر قبر های پیدا و ناپیدای ۶۵۰۰۰ اهالی کابل و در جوار خرابه های ناشی از خرمستی های بنیادگرایان میرساند که نکبت این روز کماکان بر سرنوشت کشور ما چیره است.

ما میدانستیم‌ كه‌ محمودگودرزی‌ ارجمند ما در بیمارستان‌ با سرطان‌ دست‌ به‌ گریبان‌ است‌ ولی‌ آرزو میكردیم‌ كه‌ اگر بهبود یافتن‌ از آن‌ ناممكن‌ است‌ لااقل‌ وضع‌ او در همین‌ گونه‌ سالها باقی‌ بماند و خبر توانفرساتری‌ از وی‌ نشنویم‌. اما دیروز دوستی‌ خبر هولناك‌ خاموشی‌ ابدی‌ این‌ دوست‌ بزرگ‌ مردم‌ افغانستان‌ و «جمعیت‌ انقلابی‌ زنان‌ افغانستان‌» را تلفنی‌ به‌ ما گفت‌.

بعضی‌ از مبارزان‌ تابناك‌ قلمبدست‌ نظیر پوینده‌ها، مختاری‌ها، شریف‌ها و... را رژیم‌ جنایت‌ و خیانت‌ ایران‌ در داخل‌ ترور میكند ولی‌ بوده‌ و هستند بسیار نویسندگان‌ و شاعران‌ ایرانی‌ در خارج‌ كشور كه‌ اگر چه‌ تا حدودی‌ دور از تیررس‌ ولایت‌ فقیه‌ جنایت‌پیشه‌ اند، با این‌ هم‌ رنج‌ زندگی‌ در غربت‌ و نبودن‌ با مردم‌ ایران‌ و پیكار شان‌، آنان‌ را انواع‌ بیماری‌های‌ خبیث‌ به‌ خباثت‌ رژیم‌ خون‌آشام‌ در هم‌ پیچیده‌ و به‌ حضور مغتنم‌ و موثر و روشن‌ بخش‌ آنان‌ در صف‌ نبرد آزادیخواهانه‌ مردم‌ ایران‌ پایان‌ می‌بخشد. در واقع‌ هر دو دسته‌ قربانیان‌ جمهوری‌ آدمخوار بوده‌ و سنگینی‌ مرگ‌ شان‌ به‌ سنگینی‌ دماوند كوه‌ است‌. و داكتر محمودگودرزی‌ نیز در شمار آن‌ پیكارگران‌ در خارج‌ بود كه‌ اكنون‌ دیگر بارش‌ گرز قلم‌ و اندیشه‌اش‌ را بر سر جنایتكاران‌ حاكم‌ در ایران‌ و افغانستان‌ شاهد نخواهیم‌ بود.

اعلامیه‌ «جمعیت‌ انقلابی‌ زنان‌ افغانستان» (راوا)‌ به‌ مناسبت‌ روز جهانی‌ زن‌


افغانستان‌ طی‌ ۲۷ سال‌ اخیر اول‌ توسط‌ تجاوزكاران‌ روسی و سگ‌های‌ زنجیری‌ پرچمی‌ و خلقی‌ آنان‌ لگدمال‌ شد و سپس‌ با سقوط‌ دولت‌ پوشالی‌ در ۱۳۷۱ امارت‌ خون‌ و خیانت‌ تنظیمی داغ‌های ناسوری بر جسم‌ و جان‌ مردم‌ ما وارد آورد. و بعد از چهار سال‌ وقتی‌ تبهكاران‌ بنیادگرا نتوانستند استبداد هولناك‌ شان‌ را یكدست‌ سازند، اربابان‌ خارجی‌ آنان‌ نیروی‌ ذخیره‌ شان‌ طالبان‌ را روی‌ صحنه‌ آوردند كه‌ با توحش‌ جنون‌آسا نسبت‌ به‌ زن‌ و مرد این‌ دیار نه‌ تنها لكه‌ ننگ‌ بر تاریخ‌ افغانستان‌ بلكه‌ جهان‌ حساب‌ شدند. وحوش‌ طالبی‌ هرچند سكوتی‌ گورستانی‌ را بر افغانستان‌ حكمفرما ساختند ولی‌ هنگامی‌ كه‌ با حمایت‌ از تروریست‌های‌ القاعده‌ در مقابل‌ آفرینندگان‌ امریكایی‌ شان‌ از خود یاغیگری‌ نشان‌ دادند، بعد از حادثه‌ ۱۱ سپتامبر امارت‌ قرون‌ وسطایی‌ آنان‌ همچون‌ پر كاه‌ برافتاد، اما نیروی‌ نظامی‌ آنان‌ ضربه‌ مهمی‌ ندید و در عوض‌ خون‌ بیش‌ از ۳۰۰۰ هموطن‌ بیگناه‌ ما بود كه‌ بر زمین‌ ریخت‌. با هوا شدن‌ طالبان‌، قدرت‌ سیاسی‌ توسط‌ امریكا و متحدان‌ به‌ تبهكاران‌ «ائتلاف‌ شمال‌» كه‌ به‌ مراتب‌ ضد زن‌، ضد حقوق‌ بشر، خونریزتر و فرومایه ‌تر هستند سپرده‌ شد و زیر سایه‌ بی ۵۲ فاتحان‌ این‌ سرزمین‌ قلمداد شدند.

مونږ تل‌ ويلي‌ او بيا هم‌ به‌ ټينگار وكړو چي‌ بنسټپالو جنايتكارانو سره‌ جوړيدل‌ به‌ جوړجاري‌ كوونكي‌ او ځپلي‌ ملت‌ ته‌ ښه‌ پايله‌ ونلري‌. د قدرت‌ نيولو د هماغه‌ لومړيو ورځو څخه‌ د ښاغلي‌ كرزي‌ اراده‌ چي‌ د ورستيو «ديپلماسي‌»گانو څخه‌ په گټه اخيستلو د «ملي‌ وحدت‌»، «ملي‌ روغي‌جوړي‌»، «ملي‌ امنيت‌»، «ارضي‌ تماميت‌»، او داسي‌ نورو غوليدوونكو او د طمطراق‌ څخه‌ ډكو نومونو لاندي‌ هڅه‌ كړي‌ هماغه‌ جنايتكاره‌ او د پرديو مزدورانو سره‌ جوړ راشي‌ او تر هغه‌ ځايه‌ مخكي‌ ولاړ چي‌ د فهيم‌ په‌ شان‌ بدنامه‌ كس‌ يي‌ «مارشال‌» وبوله‌ او ډاكټر عبداله‌ او يونس‌قانوني‌ يي‌ تر اوسه‌ د كابيني‌ نازولي‌ بچيان‌ شميړل‌ كيږي‌ او اسماعيل‌ او دوستم‌ ته‌ هم‌ ناز وركوي‌.

ما پيوسته‌ گفته‌ و باز هم‌ تاكيد خواهيم‌ ورزيد كه‌ سازش‌ با جنايتكاران‌ بنيادگرا برای سازشكار و ملت‌ تيره‌بخت‌ سرانجام‌ خوشی نخواهد داشت‌. آقای كرزی از بدو روی صحنه‌ آمدن‌ خوش‌ داشته‌ به‌ سياق‌ «ديپلماسی»های پوسيده‌ زير نام‌های فريبنده‌ و پر طمطراق‌ حفظ‌ «وحدت‌ ملی»، «آشتی ملی»، «امنيت‌ ملی»، «تماميت‌ ارضی» و از اين‌ قبيل‌ با آن‌ مزدوران‌ بيگانه‌ و جنايت‌پيشه‌ كنار آيد و تا آنجا پيش‌ رفت‌ كه‌ فردی به‌ بدنامی فهيم‌ را «مارشال‌» ناميد، و داكترعبداله‌ و يونس‌قانونی هنوز بچه‌های نازدانه‌ی كابينه‌اش‌ به‌ حساب‌ میروند و اسماعيل‌ و دوستم‌ وغيره‌ را ناز میدهد.

بیانیه‌ «راوا» در روز ۸ ثور

زمانیكه‌ در ۱۳۷۱ بعد از غرق‌ شدن‌ كابل‌ و كابلیان‌ در خون‌ و آتش‌ به‌ دست‌ احزاب‌ جنایتكار وابسته‌ به‌ پاكستان‌، ایران‌ و عربستان‌، «راوا» خلاف‌ عافیت‌جویی‌ها و سازشكاری‌های‌ رایج‌، شعار «۸ ثور سیاهتر از ۷ ثور» را سر داد، صرفنظر از تبهكارانی‌ كه‌ خود را «جهادی‌» می‌خواندند و می‌خوانند و نوكران‌ روشنفكر آنان‌، بودند كسانی‌ كه‌ این‌ شعار را «افراطی‌» و «توهین‌ به‌ جهادی‌ها» نامیده‌، و در لجن‌پاشی‌ به‌ «راوا»، ۸ ثوری‌ها را همراهی‌ كردند. ولی‌ تاریخی‌ را كه‌ با شیارهای‌ خون‌ و خیانت‌ نوشته‌ شده‌ باشد، نمی‌توان‌ با چرخش‌ قلم‌ و ایجاد هیاهو قلب‌ كرد. «ائتلاف‌ شمال‌» نیز قادر نشد با تمام‌ چنگ‌ و دندان‌ نشان‌دادن‌ و ادامه‌ تهدید و ترور و توطئه‌ و تبلیغ‌، داغ‌های‌ جنایت‌ و خیانت‌ به‌ مردم‌ و میهن‌ ما را از پیشانیش‌ بزداید. در سال‌ گذشته‌ دیدیم‌ كه‌ حتی‌ برخی‌ مطبوعات‌ درونمرزی‌ از زبان‌ اكثریت‌ افرادی‌ كه‌ با آنان‌ مصاحبه‌ انجام‌ داده‌ بودند، ۸ ثور را به‌ عنوان‌ روز خیانت‌ و خون‌ و بی‌ناموسی‌ و... مشخص‌ ساختند. طبعاً اگر احساس‌ ناامنی‌ و ترس‌ در كار نباشد محكوم‌كردن‌ روز تجاوز بنیادگرایان‌ به‌ كابل‌ پس‌ از سقوط‌ پوشالیان‌، در زبان‌ %۹۵ مردم‌ ما خواهد بود. زیرا آنان‌ هم‌ اكنون‌ هم‌ شاهدند كه‌ چگونه‌ عاملان‌ فاجعه‌ ۸ ثور نمی‌گذارند این‌ وطن‌ داغدیده‌ و ویران‌ به‌ سوی‌ آرامی‌ و آبادی‌ پیش‌ برود. برای‌ عده‌ای‌ از مردم‌ اگر سركردگان‌ «ائتلاف‌ شمال‌» در ۸ ثور خاین‌ شمرده‌ نمی‌شدند، امروز دیگر به‌ عنوان‌ پلیدترین‌ خاینان‌ به‌ افغانستان‌ ثابت‌ شده‌ اند.

اعلامیه‌ «راوا» در روز جهانی‌ زن

در زمان‌ حكومت‌ قرون‌ وسطایی‌ دهشتبار وحوش‌ طالبی‌، تبلیغات‌ دنیا و در درجه‌ اول‌ تبلیغات‌ رسانه‌های‌ غرب‌ از ستمكشی‌ زن‌ افغانستان‌ آغاز یافته‌ و به‌ آن‌ ختم‌ می‌شد. گویی‌ اگر اینهمه‌ شكنجه‌ و مرگ‌ تدریجی‌ بر زنان‌ ما مستولی‌ نمی‌بود و طالبان‌ اندكی‌ «لطف‌» به‌ خرج‌ می‌دادند، این‌ وطن‌ دیگر هیچ‌ مشكلی‌ نداشت‌! بعد هم‌ كه‌ امریكا به‌ سراغ‌ تنبیه‌ مزدوران‌ دیروزش‌ آمد، حرف‌ اول‌ و آخر از بربر صفتی‌ طالبان‌ بر زنان‌ بود و حتی‌ اوراق‌ تبلیغاتی‌ای‌ كه‌ از طیارات‌ بر فراز شهرهای‌ كشور پخش‌ می‌شد عكس‌های‌ حاكی‌ از توحش‌ طالبان‌ علیه‌ زنان‌ را داشتند!

و البته‌ بعد از حمله‌ امریكا و نصب‌ حكومت‌ موقت‌، علم‌ كردن‌ بیرق‌ زنان‌ كماكان‌ ادامه‌ یافت‌؛ وزارت‌ زنان‌ و كمیسیون‌ های‌ متعدد ایجاد گردید و چند زن‌ هم‌ به‌ اصطلاح‌ «مقاماتی‌» شدند. اما اكنون‌ كه‌ بیش‌ از دوسال‌ از این‌ ماجراها می‌گذرد كیست‌ نداند كه‌ وضع‌ %۹۹ زنان‌ افغانستان‌ دستخوش‌ تحولاتی‌ بنیادی‌ نشده‌ است‌. دیگر طالبان‌ وجود ندارند كه‌ به‌ خاطر پیدا بودن‌ گوشه‌ای‌ از مو یا پای‌ زنان‌ از زیر چادری‌، هار شده‌ و بر آنان‌ حمله‌ ببرند ولی‌ زنان‌ كجا قادر اند سرلچ‌ و بدون‌ خوف‌ از جنگسالارانی‌ كه‌ همچون‌ سگان‌ شكاری‌ در پی‌ اذیت‌ و توهین‌ و تجاوز به‌ آنان‌ اند، از خانه‌ بیرون‌ شده‌ و به‌ كار و زندگی‌ خود برسند.

اعلاميه‌ «راوا» در روز جهانی حقوق‌ بشر


بيش‌ از دو سال‌ است‌ كه‌ امريكا و متحدان‌ با حمله‌ بر افغانستان‌ تحت‌ شعار دفاع‌ از حقوق‌ بشر، نوكران‌ ديروز خود را مجازات‌ نموده‌ و رژيم‌ قرون‌ وسطايی آنان‌ را از هم‌ پاشيدند اما هنوز هيچ‌ نشانی از ثبات‌ و صلح‌ و امنيت‌ در كشور سراغ‌ نمیتوانيم‌، زيرا پس‌ از سقوط‌ طالبان‌، برادران‌ دينی شان‌، «ائتلاف‌ شمال‌» برای دومين‌ بار بر قدرت‌ نصب‌ شدند، زيرا فاشيستان‌ مذهبی جهادی به‌ مراتب‌ خونريزتر و سياهتر از برادران‌ طالبی خود عمل‌ نموده‌ و دست‌ آنان‌ را در نقض‌ حقوق‌ بشر، حقوق‌ زنان‌، دامن‌ زدن‌ اختلافات‌ قومی و مذهبی، چور و چپاول‌ و تجاوز از پشت‌ بسته‌ اند.

حال‌ نه‌ تنها بر مردم‌ ما بلكه‌ بر اكثر مردم‌ دنيا آشكار گشته‌ است‌ كه‌ با وصف‌ حضور نيروهای آيساف‌ وادعاهای بلند بالای آقای كرزی، هنوز هم‌ افغانستان‌ به‌ عنوان‌ يكی از مراكز فجايع‌ حقوق‌ بشر باقی مانده‌ است‌:

بنیادگرایی‌ دشمن‌ كلیه‌ بشریت‌ متمدن‌!

اعلامیه‌ به‌ مناسبت‌ سالگرد فاجعه‌ ۱۱ سپتامبر

دهسال‌ تمام‌ مردم‌ و در قدم‌ اول‌ زنان‌ افغانستان‌ زیر شمشیر و زنجیر و رذالت‌ بنیادگرایان‌ «ائتلاف‌ شمال‌» و بعد طالبان‌ خرد میشدند ولی‌ غرب‌ با این‌ جنایتكاران‌ «كار» میكرد و كمك‌. برای‌ غرب‌ مهم‌ نبود كه‌ مردم‌ ما زیر سلطه‌ این‌ باندهای‌ تروریستی‌ چه‌ میكشند و ارزش‌های‌ حقوق‌ بشر و دموكراسی‌ چگونه‌ به‌ طرزی‌ بی‌نظیر پامال‌ میشود مهم‌ این‌ بود كه‌ باید با فاشیست‌های‌ دینی‌ ساخت‌ تا كار كشیدن‌ لوله‌ی‌ گاز از آسیای‌ مركزی‌ مهیا شود.

اما به‌ محض‌ آنكه‌ فاجعه‌ ۱۱ سپتامبر رخ‌ داد، قدرت‌ نظامی‌ امریكا به‌ حركت‌ درآمد تا نوكران‌ دیروزش‌ را مجازات‌ كند. افغانستان‌ اسیر، خونچكان‌، ویران‌، گرسنه‌، گدا، قحطی‌زده‌ و بدطالع‌ با استفاده‌ از پیشرفته‌ترین‌ بمب‌ها غربال‌ شد. بیگناهان‌ خیلی‌ بیشتر از تعدادی‌ كه‌ در فاجعه‌ ۱۱ سپتامبر جان‌ داده‌ بودند به‌ هلاكت‌ رسیدند، حتی‌ مراسم‌ عروسی‌ به‌ آتش‌ كشیده‌ شد، رژیم‌ طالبان‌ و القاعده‌ سقوط‌ كرد البته‌ بدون‌ از بین‌ رفتن‌ نیروی‌ عمده‌ انسانی‌ آنان‌. اما نه‌ سایه‌ تهدید تروریستی‌ بر سر جهان‌ از بین‌ رفت‌، نه‌ تروریزم‌ بنیادگرایی‌.

آخرین مطالب