جوانان وطندوست و مدافع مردم نگونبخت ما باید بدانند که این حرکت ولو کوچک، میتواند تمرینی برای مبارزات دشوار و بزرگتر فردا علیه وطنفروشان و خاینان ملی به شمار رود.


دولت فاسد و حامی جنایتکاران و خاینان ملی کرزی به ادامه ستایش و بزرگداشت از قاتلان ملت، بازهم نام برهان‌الدین ربانی یکی از برباد دهندگان افغانستان را بر یک موسسه تعلیمی و جاده‌ای در پایتخت گذاشت. اما خوشبختانه این بار جوانان آگاه و به جان رسیده، در برابر این عمل بیشرمانه، برخاستند و بیش از سه هفته میگذرد که با اعتراضات گسترده شان دولت خاین، پارلمان اراذل و دستگاه ستمکاران را درمانده ساخته اند.

اگر مردم ما در گذشته وقتی دولت‌های مستبد و میهنفروش اماکنی را در کابل و ولایات به نام‌های کریه جلادانی چون مزاری، مسعود، طره باز خان، عطامحمد، عبدالحق، عبدالصبور فرید و غیره نامگذاری کردند، به اعتراض شدید و خیزش متوسل میشدند، دیگر هیچ خاینی جرئت نمیکرد با توهین بر ملتی، جسورانه قاتلان را به این صورت مورد عنایت قرار دهد.

اعلامیه «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» به مناسبت سیاهروز هشت ثور


در حالی که زن و مرد بسیاری از کشور های اسلامی با خیزش های سرتاسری مقابل رژیم های فرسوده و مستبد برخاسته اند و دنیا به درستی آن را "بهار عرب" نامید، اما خیانت پیشگان و وطنفروشان خلقی ـ پرچمی و بنیادگرایان ددمنش، بهار افغانستان را چنان به ماتم و زجر و تیره‌روزی آغشتند که اکنون ماه ثور مظهر دو روز نحس در تاریخ معاصر کشور گشته است.

تنظیم‌های هفتگانه و هشتگانه در چهار سال حاکمیت‌شان چنان حمام خون را در کشور بخصوص شهر کابل جاری ساختند که حتی صاحبان آنان نیز احساس شرمساری کردند. این لشکر جهل و جنایت و تاراج در چهار سال سگ‌جنگی های تنظیمی در کابل هفتادهزار را بیرحمانه کشتند؛ شهر را ویران کردند و هست و بود کابلیان را به غارت بردند؛ با افکار قرون وسطایی شان تمامی زنان را خانه‌نشین ساختند و از تجاوز به دختران و حتی کودکان ابا نورزیدند؛ سرمایه های فرهنگی و ملی ما را نابود و چپاول کردند. جنرال اخترعبدالرحمن رییس آی.‌اس.‌آی پاکستان، از پدروکیل های باند های جهادی گفته بود: «کابل باید بسوزد!» هرچند اختر عبدالرحمن قبل از رسیدن به این آرزوی خاینانه‌اش سوخت، اما سگان زنجیری وی خواب پدرخوانده شانرا موحش‌تر از تصور او برآورده کردند. گلبدین آدمخوار در یک روز هزاران راکت را به کابل پرتاب کرد؛ سیاف، ربانی و مسعود با قتل عام هموطنان هزاره ما در افشار کابل خواستند به پدران پاکستانی و عربی‌شان اعلام وفاداری کنند و هم یاد اسلاف خاین خود عبدالرحمن خان را در تاریخ کشور وحشیانه‌تر تازه نمایند؛ دوستم و ملیشه‌های درنده‌اش با چپاول شهر و تجاوز به زنان و دختران در بربرمنشی از حریفان جهادی خود پس نماندند؛ نوکران ایران چون مزاری، خلیلی، محقق، انوری و ... بر فرق هموطنان بی‌گناه ما میخ کوبیدند، رقص مرده و شیوه های جنایت آخندی را به نمایش گذاشتند.

اعلامیه «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» به مناسبت روز جهانی زن

زنان افغانستان یکسال دیگر را در زیر یوغ اشغالگران، حاکمیت دولت جهادی ‌ـ‌ مافیایی و وحشت طالبی گذراندند که نتیجه آن ازدیاد فقر، بی‌خانمانی، مهاجرت، از دست دادن عزیزان، خشونت خانوادگی، تجاوز جنسی، خودسوزی، مرگ و میر بالای مادران و کودکان در هنگام ولادت، و صدها بدبختی دیگر بود.

براساس آمارهای داده شده از سوی سازمان ملل متحد در سال قبل حدود پنج‌هزار مورد خشونت علیه زنان در کشور ثبت گردیده است در حالی که رقم اصلی چیزی به مراتب بالاتر می‌باشد. در ده سال گذشته افغانستان اشغال شده توسط ناتو و امریکا دوزخی برای زنان و دختران نوجوانی بود که مورد تجاوز یا تجاوز گروهی قرار گرفتند. طبق گزارش «اتحادیه اروپا» در زندان‌های زنانه افغانستان ده‌ها زن قربانی تجاوز جنسی، بنام «مجرم» زندانی هستند؛ تجاوزگران مقامات بالای دولت یا وابستگان آنان اند که قضای فاسد افغانستان با چند ملای عصر حجر توانایی مقابله و محاکمه آنان را ندارند. «سازمان مادران جهان» در گزارشی که در ٢٠١١ منشتر کرد می‌گوید که هرروز ٥٠ مادر در هنگام ولادت در افغانستان جان خود را از دست می‌دهند؛ فاجعه خاموشی که کنج ذهن هیچ از یک از مقامات خاین دولت افغانستان، وزیر و وزارت بنام امور زنان، زینت‌المجلس‌های پارلمانی و ان‌.جی.‌او.یی و بالاخره امریکا و غرب که یکی از دستاویز‌های تجاوز شان به افغانستان مسئله حقوق زن بود، را نمی‌گیرد.

امریکا و متحدانش ده سال قبل افغانستان را زیر نام ریشه کن‌کردن تروریزم، القاعده و طالبان اشغال نمودند و براساس آمار جمعاوری شده بوسیله پروفیسر مارک هرالد، فقط در طی چند ماه اول بمباران، برابر با کشته‌شدگان یازدهم سپتامبر نیویارک از غیرنظامیان افغان انتقام گرفتند. خواست اکثریت مردم به جان آمده افغانستان واژگونی حتمی رژیم وحشت و جنایت طالبی بود اما نه به قیمت از دست دادن استقلال کشور شان. «راوا» فقط چند روز بعد از شروع حملات امریکا طی اعلامیه‌ای اظهار نمود: «مسئله اصلی در برابر مردم افغانستان ریشه‌کن کردن یکبار و برای همیشه طاعون طالبان و القاعده ـ هرچند در رویش و جان گرفتن آن هیچ سهمی نداشته‌اند‌‌ ـ و ایجاد دولتی مبتنی بر ارزش‌های دموکراسی است... بنابرین هموطنان ما باید دست به کار شوند، باید در هر سطحی مقدور به مقاومت و قیامی سرتاسری جهت روبیدن طالب و اسامه‌های شان بپاخیزند.» صدا و خواست «راوا» یکجا با مردم افغانستان این بود که حاکمت طالبی باید با خیزش و مبارزه سرتاسری خود مردم افغانستان سرنگون شود نه بوسیله لشکرکشی متجاوزان خارجی.

اعلامیه «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» در ارتباط به «جرگه مشورتی صلح»


اینک آقای کرزی با دعوت جانیان طالبی و گلبدینی و"قیادیان جهادی"، می خواهد نابخشودنی ترین خیانتش را زیر نام "جرگه مشورتی صلح" عملی سازد. او مثل هر زمامدار پوشالی ضد مردمی، اول با هرچه میهنفروش آدمکش هشت ثوری و هفت ثوری بود سازش کرده آنان را در نقاط مختلف قدرت نشاند و تا حدی پیش رفت که بویناکترین جنایت پیشگان نظیر فهیم و خلیلی را مجددا منحیث معاونانش برگزید. و حالا یکبار دیگر، می کوشد جنایتکاران طالبی و گلبدینی را "افغان بچیه" گفته و آنان را در قدرت سهیم سازد و در غیر آن امکان خوش گذرانی بیشتر را به هر کشوری که شوق داشته باشند فراهم ساخته و به زیردستان قاتل آنان نیز شغل ایجاد کرده و بدینترتیب قدرت مافیای خودش را تداوم بخشد.

مردم این جنایات طالبان را فراموش نمیکنند

سپردن مسئولیت جرگه به تروریست کثیف گلبدینی فاروق وردک، پذیرایی بسان ستارگان سینما از هیئت حزب مزدور، خون آشام و تیزاب پاش گلبدین در کابل و تمام رسانه ها را در خدمتش قراردادن، صرفنظر از این که ماهیت و مقاصد جرگه را آفتابی میسازد، توهین و تمسخری است که مانند آراستن و لعاب زدن ملا متوکل، ملا ضعیف، همایون جریر، هادی ارغندیوال، سباوون، ملا راکتی و غیره جنایتکاران طالبی و گلبدینی، هیچگاه از دل مردم ما بیرون نخواهد رفت مردمی که آزادی خود را فقط و فقط در محاکمه و اشد مجازات جنایتکاران پرچمی و خلقی، جهادی و طالبی می دیدند اما فوری احساس کردند که این دژخیمان هنوز روی سینه ی مجروح شان سنگینی دارند.

اعلامیه "جمعیت انقلابی زنان افغانستان" به مناسبت سیاهروز های هفتم و هشتم ثور


طی هشت سال اشغال، تکیه امریکا و دولت دست نشانده اش بر مافیای ۸ ثوری بیشتر از پیش شده است زیرا امریکا در کشور ما (و در واقع تمامی کشورهایی که مورد تجاوز قرار داده) به آنچه کوچکترین بهایی قایل نشده آزادی و رفاه ملت مورد تجاوز بوده و تنها چیزی که میخواسته "ثبات" یعنی سر پا نگهداشتن دولتی هر قدر هم جنایتکار، فاسد و خیانت پیشه بوده، تا ضمن اینکه بتواند به تدریج پای عساکرش را بیرون بکشد، دولتی مدافع منافع اش برقرار باشد. به همین دلیل است که امریکا نه تنها خاینان جهادی و پرچمی و خلقی بلکه اکنون که می بیند این اراذل توان کنترول اوضاع و تامین "ثبات" را ندارند، در صدد افزودن جنایتکاران گلبدینی و طالبی به خیل آنان برآمده است. این توطئه ها برای هزار و یکمین بار نشان میدهد که ابر قدرت امریکا آزاد ساختن افغانستان از چنگال وحوش طالبی و تامین حقوق زنان و ... نیامده بلکه به دنبال مقاصد اقتصادی و سیاسی - تسلط نفت و گاز آسیای مرکزی و محاصره چین و روسیه- است که برای تحقق این استراتژی میخواهد افغانستان را به مثابه یکی از پایگاه های نظامی اش در اختیار داشته باشد. "جنگ با تروریزم" و طالبان بهانه و پوششی برای توجیه اهداف مذکور میباشد.

خون شهیدان و کلمات ماندگار فرزاد و وکیلی، روی سیاه مخبران و مزدبگیران رژیم خونخوار ایران در کشور ما را سیاهتر میسازد

پنج زندانی سیاسی ایران که بوسیله رژیم مستبد اعدام شدند
بالا (راست به چپ): فرزاد کمانگر، شیرین علم هولی، فرهاد وکیلی
پایین: علی حیدریان، مهدی اسلامیان

هنوز خون دهها افغان نگونبخت در ایران نخشکیده بود که خبر اعدام پنج فرزند اصیل خلق ایران توسط جمهوری اسلامی جنایتکار به گوش رسید. به تاریخ ۱۹ ثور فرزاد کمانگر،معلم سلحشور کرد، این صمد بهرنگی روزگارما همراه با چهار هم زنجیرش شیرین علم هولی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان در کشتارگاه اوین به جرم آزادیخواهی اما با اتهامات سخیف و ساختگی اعدام شدند. از این مبارزان خواسته شده بود که برای نجات از مرگ به درگاه خامنه‌ای توبه نامه‌ای بنویسند. اما این فرزندان راستین و پرافتخار ایران، بی هیچ تردیدی مرگ را بر خواری تسلیم در برابر سرجلاد ترجیح دادند.

اعلامیه «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) به مناسبت روز جهانی زن.

امروز هشتم مارچ، زنان افغانستان در عزای تجاوز بر بشیره ها و صائمه ها، از درد شلاق خوردن توسط فرومایه ترین عناصر، از به حراج رفتن و در آتش سوختن و خاکستر شدن دخترانشان می سوزند و عاملین این همه جنایات بیشرمانه مورد عفو قرار گرفته و بدون هراس از بازخواست مصروف حفظ و تحکیم موقعیت شان و غارت مردم اند. البته نمیتوان از فاسد ترین و کثیفترین دولت پوشالی دنیا، انتظاری غیر از این داشت. ولی درد زمانی استخوان سوز میشود که دنیا گمان میبرد امریکا در افغانستان آزادی، دموکراسی، حقوق بشر و حقوق زن را اهدا نموده است، در حالیکه با گذشت هشت سال از تجاوز امریکا و متحدانش به نام "جنگ علیه تروریزم"، تروریستان خاین تر و قسی تر ائتلاف شمال و وطنفروشان خلقی و پرچمی را به قدرت نشاندند تا با اتکا به آنان دولت دست نشانده اش را بر پا دارد و به جای نابودی موجودات طالبی و القاعده‌ای‌اش، امریکا و ناتو همه روزه با بمباردمان های وحشیانه در ولایات به کشتار زنان و اطفال و مردم بیگناه و فقیر ما مشغول است.

Local warlords publicly flogged two Afghan women.
دلو ‍‎۱۳۸۸: جنگسالاران حاکم در ولایت غور دو زن معصوم را در محضر عام دره زدند.

در چنین جهنمی، کرزی به مثابه عوامفریب ترین و رسواترین رئیس جمهور با طمطراق و هیاهو از کنفرانس لندن صحبت می کند که دیدیم جز چانه زدن و معامله برای بازگشت جنایتسالاران گلبدینی و طالبی و سرازیر کردن چند ملیون دالر دیگر در جیب خاندان کرزی و مافیای فهیم و خلیلی و دوستم و سایر آدمکشان پلید پیامدی نداشت. از سر و پای دولت خاین و ارتجاعی کرزی خون و کثافت میبارد. تنها به خاطر قربانیان فاجعه سالنگ و مصایب مهاجرین ما از دست رژیم جنایتکار ایران کافی بود که بسیاری از به اصطلاح مقامات دولتی به اشد مجازات و زندانهای طولانی محکوم می شدند. اما امریکا نه تنها سگان افغانی اش را مهار نمی‌کند بلکه دست آنان را در خیانتکاری و جنایتکاری و چپاول باز نگهمیدارد تا در عوض سر جنایت سالاران به هر صورت که صلاح میبینید، مردم ما را سرکوب و مرعوب نموده و از قیام استقلال طلبانه و ضد بنیادگرایی شان جلو گیرند. بنابر این تعجب ندارد که ربانی، سیاف، داکتر عبداله، قانونی، خاندان کرزی، ضیا مسعود، فهیم، خلیلی، صدیق چکری، میرویس یاسینی، ظاهر اغبر، هادی ارغندیوال، انور جگدلک، اسماعیل، عطا محمد و دیگر جنایتسالاران و قاچاقبران خاین بلیون ها دالر به جیب زده و بوی فساد و سرمایه گذاری های کلان شان در افغانستان و در دبی و غرب در رسانه های جهان بالا گرفته است.

اعلامیه «راوا» به مناسبت هفتمین سال تهاجم امریکا به افغانستان


هفت سال قبل دولت امریکا و متحدان زیر شعارهای چون آزادی زن، دموکراسی و جنگ علیه تروریزم قادر شدند تا حمله نظامی‌ بر کشور ما را «مشروعیت» ببخشند و مردم امریکا و دنیا را بفریبند. در اوایل مردم عذابدیده و بجان رسیده از سلطه‌ی خونبار طالبی، با چشمان امیدوار به آن‌ها نگریستند اما به زودی رویای خوش استقرار امنیت، دموکراسی و آزادی شان را به نحو دردناک از هم پاشیده یافتند.

امریکا با نصب دولت پوشالی کرزی، به معامله با جنایتکاران جهادی ادامه داد و دوباره این مولوداتش را به کار گرفت. آقای کرزی نیز از همان ابتدا به خواست و اعتماد مردم داغدار لگد زده راه سازش با جانیان «ائتلاف شمال» را پیش گرفت و کثیفترین چهره‌های آنان را در کلیدی‌ترین پست‌ها جا داد. خلاف ادعاهای بیشرمانه‌ی وزیران و سایر اراکین خاین و فاسد دولت، مردم ما در هفت سال اخیر، خود را تیره‌بخت‌‌تر و بی‌آینده‌تر احساس کرده، کشور به طور کلی مافیایی شده و خودسوزی، تجاوز و اختطاف زنان و کودکان به سطحی بی‌نظیر در تاریخ افغانستان رسیده است. با وصف مظلوم نمایی‌ها و اشک‌های کاذب کرزی شاهدیم که نه تنها متجاوزان مورد پیگرد قرار نمی‌گیرند بلکه افراد متجاوز به عصمت زنان ما را مورد عفو قرار میدهد و بدین گونه دست‌های خود را هم با جنایت آغشته می‌سازد!

اعلامیه «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا)


وقتی کرزی، فهیم را به عنوان معاونش اعلام داشت «رادیو آزادی» به نقل از خبرگزاری فرانسه در ۵ می ۲۰۰۹ از قول دیپلمات‌های غربی در کابل گفت: «فهیم در جنگ‌های سه دهه اخیر افغانستان در یک سلسله فعالیت‌های جنایی از جمله اختطاف اشخاص به منظور به دست آوردن پول و انواع تخطی‌های حقوق بشر متهم می‌باشد. به عقیده کای‌ایدی نماینده خاص ملل متحد در افغانستان رییس جمهور کرزی با انتخاب فهیم همچو معاونش اعتبارش را در جوامع بین‌المللی و افغانستان از دست خواهد داد... کای‌ایدی در چندین ملاقات اخیری که با آقای کرزی داشت از او خواهش نمود تا فهیم را به حیث معاون رییس جمهور انتخاب نکند. بعد از آن که کرزی نامزدی‌اش را اعلام نمود، کای‌ایدی بیان داشت که او حقیقتاً از این انتخاب کرزی متاثر است و عکس‌العمل‌های بین المللی در برابر این انتخاب کرزی خیلی جدی خواهد بود و نگرانی کای‌ایدی در حلقه‌های دیپلمات‌های غربی در کابل از حمایت گسترده‌ای برخوردار شد. سازمان ملل متحد آرزو داشت که جنگسالاران افغانستان صحنه را برای نیروهای جوان و مدرن ترک خواهند گفت.

دیپلمات‌های بین‌المللی روز دوشنبه ۴ می ۲۰۰۹ به خبرنگاران اظهار داشتند که آقای فهیم و افرادش همه جز گروه‌های نیرومند جنایی می‌باشند که در اختطاف‌های اتباع خارجی در کابل، تاراج بانک‌ها،‌ حمل و نقل سلاح و مواد مخدر دست دارند. آقای فهیم در ۲۰۰۲ میلادی دستور قتل داکترعبدالرحمن وزیر هوانوردی را صادر نموده و در قتل صدها تن از گروه رقیب در میدان هوایی کابل که در اوایل سال‌های ۹۰ به وقوع پیوست، دست داشته است. این ادعا تا حال ثابت نگردیده اند.

و رویترز نوشت: براد ادمز مدیر بخش آسیایی سازمان نظارت بر حقوق بشر گفت: کرزی با این انتخابش به افغانستان اهانت کرده است. فهیم یکی از بدنامترین جنگسالاران به شمار می‌رود که دست‌هایش به خون تعداد زیاد افغان‌ها در جریان جنگ داخلی آلوده می‌باشد.»

اعلامیه جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) در مورد قتل عام هموطنان ما در بالا بلوک

اشغالگران امریکایی به سلسله کشتار بیدریغ مردم غمزده و معصوم ما، این بار در قریه بالا‌بلوک ولایت فراه جنایت هولناک تازه‌ای آفریدند. به تاریخ ۱۵ ثور ۱٣۸۸ (۵ می ۲۰۰٩) طیاره‌های امریکا با پرتاب چندین بمب بر خانه‌های مردم و قتل عام بیش از یکصد و پنجاه تن که اکثر شان زنان و کودکان بودند، جنایت جنگی دیگری را مرتکب شدند اما با بیشرمی می‌کوشند تا عامل این کشتار را نیز طالبان نامیده و تعداد قربانیان ملکی را فقط دوازده تن اعلان نمایند.

استراتژی به اصطلاح «جدید» اداره اوباما و ازدیاد نیروهایش در افغانستان، بیش از پیش مردم نگونبخت ما را در معرض خطر قرار داده و به زودی در طی صد روز حکومت اوباما معلوم شد که وی بسی بیشتر از بوش جنگ افروز بوده و ارمغانش به مردم ما فقط کشتار وسیعتر و ستمگری‌های موحش‌تر بوده است. اداره وی از یکسو با بمب افگن‌هایش کودکان و زنان ما را توته توته می‌کند اما از سوی دیگر با تروریست‌های گلبدینی و طالبی، این دشمنان پلید وخونی مردم ما، دست دوستی داده به مذاکرات و زدوبندهای پنهانی با آنان مبادرت می‌ورزد.

  1. مردم کشوری تحت اشغال بیگانگان و سلطه‌ی جنایتکاران جهادی به جنگ با پاکستان نخواهند رفت!
  2. باید با پیکار قاطعانه بر ضد بنیادگرایان و حامیان جهانی آنان به ادامه فاجعه هشتم ثور نقطه پایان گذاشت‌
  3. بیانیه «راوا» در سوگ‌ محمودگودرزی‌
  4. آزادی‌ زنان‌ تنها با استقرار دموكراسی‌ مبتنی‌ بر سكیولاریزم‌ میسر است‌ و بس‌!
  5. د بنسټپالو له‌ منځه‌وړل‌ د آزادي‌غوښتونكو ځواكونو او زمونږ د خلكو غوښتنه‌ ده‌، آيا ښاغلي‌ كرزي‌ هم‌ د هغوي‌ سره‌ د يو ځاي‌ مبارزي‌ غيرت‌ لري‌؟
  6. امحای بنيادگرايان‌ خواست‌ نيروهای آزاديخواه‌ و مردم‌ ماست‌،آيا آقای كرزی هم‌ شهامت‌ مبارزه‌ با آنان‌ را دارد؟
  7. ظلمت‌ ۸ ثور كماكان‌ بر كشور حاكم‌ است‌
  8. آزادی‌ زنان‌ بدست‌ خود شان‌ میسر است‌ و بس‌!
  9. اعاده‌ حقوق‌ بشر و دموكراسی با نابودی سلطه‌ بنيادگرايی ميسر است‌ و بس‌!
  10. اعلامیـه‌هـای‌ «راوا»‌
  11. هشت‌ ثـور سیـاهتر و ننگین‌تر از هفت‌ ثـور!‌
  12. اعلامیه‌های‌ «راوا»
  13. «لویه‌ جرگه‌»ی‌ زیر سایه‌ی‌ تفنگ‌ و تهدید‌‌‌
  14. !تأمین‌ حقوق‌ بشر در افغانستان فقط‌ با انحلال‌ بنیادگرایان‌ میسر است‌
  15. بـدون‌ رهـايی زنـان‌، رهايی افغانستان‌ ميسر نيست!
  16. در ایران‌ «كسی‌ می‌آید»!
  17. آيا دروغگويی طالبان‌ را كمك‌ خواهد كرد؟
  18. فقط‌ پایان‌ سلطه‌ی‌ بنیادگرایی‌، پایان‌ فاجعه‌ حقوق‌ بشر در افغانستان‌ خواهد بود
  19. امریكا دندانهایش‌ را به‌ چاكرانش‌ نشان‌ می‌دهد
  20. فاجعه‌ آفرینان‌ ۷ و ۸ ثور را فقط با مبارزه‌ قاطع‌ می‌توان‌ به‌ زباله‌دان‌ سپرد
آخرین مطالب