در این کنفرانس برعلاوه اعضای چیزدا، هواداران «راوا» از سرتاسر ایتالیا، آلمان، امریکا، چند تن از فعالان ترک و کرد و نمایندگان سازمان‌های مترقی و ضدجنگ نیز حضور داشتند

به تاریخ ۲ و ۳ جولای ۲۰۱۶ نماینده «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» در کنفرانس سالانه «سازمان ایتالیایی هماهنگی حمایت از زنان افغان» (چیزدا) (Coordinamento Italiano Sostegno Donne Afghane- CISDA) شرکت نمود. در این کنفرانس برعلاوه اعضای چیزدا، هواداران «راوا» از سرتاسر ایتالیا، آلمان، امریکا، چند تن از فعالان ترک و کرد و نمایندگان سازمان‌های مترقی و ضدجنگ نیز حضور داشتند.

«اگر دیروز جهالت‌پیشگان طالبی زرمینه را در ملاءعام تیرباران کردند، امروز اوباشان جهادی به اشاره سیاف و اسماعیل فرخنده را در مرکز شهر کابل در حضور پلیس و مقامات دولتی و در برابر چشم هزاران تن زجرکش کرده و جسدش را سوزانیدند.... دولت خاین‌پرور امریکا و کشورهای عضو ناتو به شمول ایتالیا دایما از دستآوردهای وسیع در زمینه حقوق زن طی ۱۵ سال گذشته صحبت کرده و آنرا مثلا با انتشار کتاب «ما زنان افغان هستیم» که توسط انستیتوت جورج بوش اخیرا از چاپ برآمده برجسته می‌نمایانند، کتابی که به قول امریکایی‌ها دربرگیرنده «قصه‌های موفقیت» (Success Stories) از چند زن افغان می‌باشد؛ زنانی که به مثابه‌ی گدی‌گک‌های کوکی امریکا و دولت دست‌نشانده‌اش تلاش دارند تا این کشور را ناجی خویش شمرده و طوطی‌وار تکرار نمایند که بعد از آمدن امریکا افغانستان برای زنان گل و گلزار شده است. در حالی که سرزمین ما امروز هم جهنمی برای زنان است....»نماینده «راوا» به شرایط سخت و دست و پاگیر برای فعالیت نیروهای دموکراتیک در درون کشور چنین اشاره نمود:

«راوا» امروز از سالروز شهادت مینا رهبر و بنیانگذارش در کابل طی محفلی یادبود به عمل آورد




جمعیت انقلابی زنان افغانستان «راوا» امروز از سالروز شهادت مینا رهبر و بنیانگذارش در کابل طی محفلی یادبود به عمل آورد. در این محفل یک تعداد از اعضا و هواداران «راوا» شرکت نموده بودند.

محفل با شعری از شاعر انقلابی افغان داود سرمد که توسط آدمکشان خلق و پرچم زنده به گور شد آغاز گردید:

عقاب زخمی ام و میتوانیم کشتن
مگر محال بود لحظۀ کنی رامم
تویی که پشت تو می لرزد از تصور مرگ
منم که زند گی دیگر است اعدامم.

پیام های هواداران جهانی «راوا» به مناسبت بیست و نهمین سالروز شهادت مینا

«جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) شبکه‌ای از هواداران جهانی‌ دارد که متشکل از افراد و گروه‌های آزادیخواه، ضدبنیادگرایی و ضدجنگ می‌باشد. به مناسبت بیست‌و‌نهمین سالگرد جان باختن مینا، راوا چندین پیام همبستگی از این هواداران گرانقدر بدست آورد و تعدادی از این پیام‌های با ارزش در محفل یادبود مینا در کابل قرائت گردید.

چیزدا (از ایتالیا)

رفقا، دوستان و خواهران گرامی،

شما امروز گردهم آمده‌اید تا از مینای شهید یادبود به عمل آورید. زن فوق‌العاده‌ای که مبارزه و شجاعتش برای میلیون‌ها زن در سراسر جهان الهام‌بخش است. در هر قدم دلیری او سرمشق ماست. خاطرات وی که قلب و مغز ما را از احترام مملو می‌سازد، فراموش ناشدنیست.

در این روز بزرگداشت از وی، ما عمیقا آرزو داشتیم تا در کنار شما باشیم. تا همه‌باهم یاد مینا را گرامی بداریم. خواهران گرامی، از تعهد و مبارزه شما ممنونیم. مینا از مرزهای ملت شما فراتر رفته و به سمبول جهانی پیکار مبدل گشته است.

اول‌تر از همه ما از مینا این را فرا گرفته‌ایم که هر تلاش برای رفاه انسانی باید با یک برنامه تغییر وسیع سیاسی جامعه همراه باشد. در غیر آن تلاش برای رفاه احتمالا به هدر خواهد رفت. مینا به ما آموختانده است که هر یک ما -بدون در نظرداشت سن و سال- می‌توانیم ماشین توقف‌ناپذیر این تغییر باشیم. ما، چیزدا سازمان کوچک اما مستحکم ایتالیایی را تاسیس نمودیم، عمدتا جهت حمایت از راوا و ارج نهادن به قربانی‌های مینا.

ما پیگیرانه فعالیت‌ها و اقدامات شما را در پانزده سال گذشته تعقیب نموده‌ایم و امروز بر این تصمیم و انتخاب خود افتخار می‌نماییم. محبت ما به شما جاودانه بوده و هرروز عمیق‌تر می‌گردد.

سخنرانی یک عضو جوان «راوا» در محفل بیست و نهمین سالروز شهادت مینا


ما قویا معتقدیم که یگانه راه حل و بیرون رفت از وضعیت فعلی قیام سرتاسری مردم ماست


دوستان عزیز، خواهران و مادران گرامی

به نمایندگی از جمعیت انقلابی زنان افغانستان از حضور گرم همه تان در محفل امروزی تشکر می‌کنیم. امروز ما اینجایم تا از سالروز شهادت رهبر گرانمایه خود مینا یادبود نماییم. مینا رهبر و بنیانگذار جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) ۲۹ سال قبل در همین روز بنابه توطئه دستگاه جاسوسی دولت دست‌نشانده خلق و پرچم (خاد) و به همکاری گلبدین خاین به شهادت رسید. مینا عزیز از بین ما رفت اما سازمان رزمنده و انقلابی مثل (راوا) را به ما به ارث گذاشت، سازمانی که در ظلمانی‌ترین دوره‌های تاریخ کشور ما مانند شمع فروزان نورافشانی نموده و جوانه‌های امید به رهایی را در دل صدها زن و مرد این مرز و بوم زنده نگه داشته است.

متن افتتاحیه محفل بیست و نهمین سالروز شهادت مینا


مینا: ما زنان افغان باید خود با شکستن سدهای هرچند محکم و آهنی، به پاخاسته و حقوق خویش را بدست آوریم

عقاب زخمی ام و میتوانیم کشتن
مگر محال بود لحظۀ کنی رامم
تویی که پشت تو می لرزد از تصور مرگ
منم که زند گی دیگر است اعدامم.
-داوود سرمد

سخنرانی یک عضو جوان «راوا» در محفل بیست و هفتمین سالروز شهادت مینا


خواهران، مادران و دوستان عزیز،

ما امروز اینجا گردهم آمده‌ایم تا از سالروز شهادت مینا رهبر و بنیانگذار «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» یادبود نماییم. دشمنان مردم افغانستان، دشمنان آزادی و دشمنان آرمان‌های والای انسانی، ۲۷ سال قبل گلوی مینا و دو همرزم دیگرش را خفه نمودند. دشمن به این فکر بود که با خاموش کردن صدای مینا، صدای آزادیخواهی و مبارزه را برای همیشه و یا لااقل برای یک مدت طولانی در کشور ما خاموش ‌سازد.

با وجود این که دشمن مینا را به عنوان خطری جدی برای خود تلقی می‌کرد اما باز هم می‌بینیم که شناخت آنان از مینا بسیار سطحی و ناقص بود. زیرا ارزش مینا در خصایل انقلابی‌ای خلاصه نمی‌شود که در شخصیت او وجود داشت، بلکه در مبارزه و کار بزرگ و به مراتب ارزشمندش که همانا پایه‌گذاری یک تشکیلات بود تبارز کرده است. ٣٧ سال قبل، زمانی که هنوز در افغانستان بسیار به ندرت می‌توانستیم سازمان‌ها و تشکل‌های مردانه را داشته باشیم، مینا «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» را با یک تشکیلات و برنامه بسیار روشن و منضبط بنیان نهاد.

مجموعه‌ای از خاطرات یکی از همرزمان مینای شهید که توسط یک عضو «راوا» در حفل بیست و هفتمین سالروز شهادت مینا ارائه گردید


شام چهار شنبه هفته اول فبروری ١٩٨٧ با مینا، مینای در خور تعظیم و تحسین وعده ملاقات داشتم. حدود سه سال با هم نه‌دیده و تازه سه ماه قبل همسرش را از دست داده بود و قرار شد چگونگی به شهادت رسیدن شوهرش را از زبان مینا، همرزم وی بشنوم.

وقتی مینا روز سوم فبروری حوالی ساعت نه شب وارد محل اقامت من شد، احوالپرسی گرم و پر حرارتی با هم داشتیم. درد از دست دادن آنچنان همرزم در اولین دیدار در چهره‌اش هویدا بود. او چگونگی خاموش شدن «فانوس عمر» همسرش را بازگو نمود. لحن سخن مینای عزیز با عالمی از درد، آرام و متین بود. تا آخر اشکی به چشمانش حلقه نزد اما اندوه بیکران را می‌شد در سیمایش به سادگی دید. صلابت مینا وقتی برایم بیشتر مجسم تر و صیقل یافته‌تر شد که روی وظایف آینده و مسایل دشواری که پیش رو داشت صحبت می‌نمود. مصمم، قاطع و بدون ادای جملات انقلابی‌نما، پا‌فشاری روی مبارزه و گرفتن انتقام را توصیه می‌کرد.

ساعت یازده ونیم شب با هم خدا‌حافظی نمودیم. ماه‌ها بعد معلوم شد که فردای همان روز دیدار ما یعنی در چهارم فبروری ١٩٨٧، مینا این زن شجاع، سازمانده برجسته و استثنا در تاریخ افغانستان به شهادت می‌رسد.



متن افتتاحیه محفل بیست و هفتمین سالروز شهادت مینا

اگر مینا ترا با دشنه‌ی خونین خودجلاد خون‌آشام
به زیر خاك پنهان كرد
از آنجا
از میان آتش و دود و تفنگ و خشم
ز امواج دل توفان رستاخیز
به گورستان تو فریاد می فرستیم
كه ای هم خون و هم پیمان و همسنگر
قسم بر سنگ سنگ سنگر آزادی میهن
و خون لاله گون هم‌نبردانت
كه هرگز بر نمی‌گردیم
ز راه سرخ استقلال و آزادی
بخواب آرام كه از هر قطره خون رگ آزاده‌ات مینا
كنار سنگر گرم وطن
صد ها هزاران لاله روییده ‌ست


مینای عزیز، آرام بخواب! انتقام خونت را با ادامه بی‌هراس راه پرافتخارت می‌گیریم!


Backdrop of the function commemorating the 27th martyrdom anniversary of Meena

«جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) در ۱۵ دلو از سالروز شهادت رهبر و بنیانگذار خویشمینا طی محفلی در کابل یادبود به عمل آورد. ضمناً اعضا و هواداران راوا این روز را در ننگرهار به تاریخ ١٦ دلو تجلیل نمودند. در این گرد همآیی که بصورت مخفی برگزار گردیده بود، شماری از اعضا و هواداران «راوا» شرکت نموده بودند. برگزار کنندگان زیرزمینی‌ای را با شعارها، پوسترها و عکس‌های رهبرشهید راوا مزین ساخته بودند. عنوان محفل «مینای عزیز، آرام بخواب! انتقام خونت را با ادامه بی‌هراس راه پرافتخارت می‌گیریم!» بود.

محفل با خواندن شعر«مینای گلگون آزادی» آغاز یافت.

نظریات «راوا» در مورد انتخابات ریاست جمهوری آینده که توسط یک عضو «راوا» در محفل بیست و هفتمین سالروز شهادت مینا قرائت گردید

خواهران و مهمان عزیز،

همه‌ی ما در جریان هستیم که در اوایل سال آینده انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی در کشور برگزار می‌گردد. این سومین انتخابات ریاست جمهوریست که افغانستان بعد از اشغال امریکا آن را تجربه می‌کند. در اولین انتخابات ریاست جمهوری مردم ما با شور و شوق تمام پای صندوق‌های رای رفتند، زیرا اولین باری بود که بعد از سال‌ها جنگ و مصیبت ظاهرا برای شان فرصت داده شده بود که یکی از ارکان دموکراسی را تجربه کنند. اما بزودی حتی بیسوادترین و عقب‌مانده‌ترین افغان هم به تقلبی و ساختگی بودن انتخابات و دیگر نمادهای دموکراسی در کشور پی‌بردند.

تقلب و فساد در دومین انتخابات آنچنان واضح بود که حتی مطبوعات امریکایی هم از آن نتوانستند چشم‌پوشی نمایند. بر اساس آمار ارایه شده از سوی کمیسیون انتخابات بیش از یک میلیون رای تقلبی به نفع کرزی و بالاتر از ششصد هزار به نفع عبدالله به صندوق ها ریخته شده بودند.

آخرین مطالب