اشغالگران امریکایی و ناتو با پوشالیان و گرگان طالبی و داعشی شان عوامل فاجعه جاری اند!

15 میزان 1396
اشغالگران امریکایی و ناتو با پوشالیان و گرگان طالبی و داعشی شان عوامل فاجعه جاری اند!

۱۶ سال قبل، ارتش جنایت‌کار امریکا به همدستی استعمارگر پیر، انگلیس، سرزمین ما را زیر نام «جنگ علیه تروریزم» و نابودسازی طالبان و لانه‌های القاعده مورد تجاوز نظامی قرار دادند. اشغالگران در ظرف چند هفته نوکران طالبی خود را سرنگون و متواری نمودند اما گرگان جهادی را که خون هزاران...

مردم چاه‌آب قربانی سگ‌جنگی بین گلبدینی‌ها و جمعیتی‌ها

05 سنبله 1396
مردم چاه‌آب قربانی سگ‌جنگی بین گلبدینی‌ها و جمعیتی‌ها

بشیر قانت بعد از آمدن رهبر جنایتکارش زیر پرچم امریکا و سی‌آی‌ای به کابل هارتر شده و ده‌ها هموطن ما را در چاه‌آب به گلوله بست. در دوران حاکمیت ظاهرشاه همزمان با صدارت شاه محمود خان، جمشید خان پسر افسقال فیض‌الله معاون مطبوعات خان‌آباد ولایت کندز مقرر و به معاون...

دست کثیف امریکا و چاکرانش در خون معصوم میرزااولنگی‌ها آغشته است!

20 اسد 1396
دست کثیف امریکا و چاکرانش در خون معصوم میرزااولنگی‌ها آغشته است!

درندگان طالبی و داعشی این بار در میرزااولنگ سرپل جنایت آفریدند و ده‌ها زن، کودک و مرد معصوم را با وحشت کم‌مانندی قتل‌عام نمودند. در حالی که گوشه و کنار کشور ما غرق جنگ و ماتم است، جنایت‌پیشگان دور دسترخوان غنی در ارگ و نیز گرگان دور مانده از ارگ،...

«ائتلاف» گرگان خون‌آشام و برخورد برخی روشنفکران به آن

06 اسد 1396
«ائتلاف» گرگان خون‌آشام و برخورد برخی روشنفکران به آن

گفته می‌شود بیش از هشتاد در صد مردم افغانستان از بیماری‌های روانی رنج می‌برند. این کاملا طبیعی است زیرا در ۱۷ سال اخیر اگر از یک سو بمب و عملیات انتحاری روزمره مردم را رها نکرده، از سویی تبلیغات دولت‌های خاین کرزی و ع و غ اند که هیچگاه از...

مادلینگ جهادی دختر یک سرجنایتکار

31 جوزا 1396
مادلینگ جهادی دختر یک سرجنایتکار

در سال‌های خون و خیانت جهادی (۱۳۷۱ – ۱۳۷۵)، زمانی که از سر و روی کابل خون و آتش می‌بارید و صدها زن مورد تجاوز باندهای تنظیمی قرار می‌گرفتند، در میان کابلیان زجرکشیده این فکاهی‌ زبان‌زد بود که وقتی ربانی حین وعظ در مسجد وزیر اکبر خان راجع به حجاب...

زمونږ خلک د «نظام» د راپرځیدو غوښتونکی دی نه د لیوه پر ځای د سپی د کیناستو!

26 جوزا 1396
زمونږ خلک د «نظام» د راپرځیدو غوښتونکی دی نه د لیوه پر ځای د سپی د کیناستو!

نور دا د کابل د ویرجنو خلکو د ژوند برخه ګرځیدلی چی هر څو ورځې وروسته د خپلو ځیګر ټوټو او ډوډۍ راوړونکو په تازه او ځناوریز ویر کی کښینی. خو د غبرګولی لسم برید وروسته، خلکو د ۱۶۰ تنو وژل شویو درد په زړه کی غوښتل چی د جهادی...

مردم ما خواهان واژگونی «نظام» اند نه نشستن سگ به جای شغال!

25 جوزا 1396
مردم ما خواهان واژگونی «نظام» اند نه نشستن سگ به جای شغال!

دیگر جزء زندگی مردم سوگوار کابل شده که هر چند روز با پارچه پارچه شدن دلبندان و نان آوران شان در عزایی تازه و موحشتر بنشینند. اما بعد از انفجار دهم جوزا، مردم با درد بیش از ۱۶۰ کشته در دل خونچکان شان خواستند علیه رژیم خاینان جهادی و غیرجهادی...

هوشنگ ابتهاج هم پای رژیم سفاک را بوسید!

16 جوزا 1396
هوشنگ ابتهاج هم پای رژیم سفاک را بوسید!

با تقدیم درودهای گرم به خواهران ارجمندم، من بعنوان یک علاقمند نشریه وزین «پیام زن» قبلا آن را از طریق پست بدست می‌آوردم، حالا آن را از طریق سایت «راوا» منظم تعقیب می‌نمایم. در هفته گذشته مطلبی را در مورد عفیف باختری خواندم که خیلی برایم آموزنده بود. لاکن در...

عفیف باختری، «بت ادبی نسل نو» یا الگوی نسل روشنفکران واواکی؟

05 جوزا 1396
عفیف باختری، «بت ادبی نسل نو» یا الگوی نسل روشنفکران واواکی؟

سرجنایتکار عطامحمد درگذشت عفیف باختری را «ضایعه بزرگ» خواند؛ سید رضا محمدی در مقاله‌ای در بی.بی.سی(۱) او را «بت مثالی ادبی نسل نو» و «خبرگزاری فارس افغانستان» از سپاه پاسداران ایران که توسط واواکی‌های رسوا، ابوطالب مظفری و محمد کاظم کاظمی اداره می‌شود، او را شاعر «شهیر و چیره‌دست» عنوان...

کرزی کماکان عامل امریکا و برادر طالبان!

14 ثور 1396
کرزی کماکان عامل امریکا و برادر طالبان!

تاریخ افغانستان کرزی را منحیث شاه‌شجاع ثالث ثبت صفحاتش نموده و به خاطر نصب این همه مدال‌ها بر سینه های خونپر جانی‌ترین و پلیدترین بادارانش نفرین ابدی خواهد کرد. حامد کرزی که تقریبا یکونیم دهه بر افغانستان حاکمیت راند، در سال‌های اخیر با دیده‌درایی بی‌نظیر در پی آن شده تا...

بخشودن و فراموشی جنایات هولناک گذشته، خیانت به تاریخ و قربانیان است!

07 ثور 1396
 بخشودن و فراموشی جنایات هولناک گذشته، خیانت به تاریخ و قربانیان است!

هفت و هشت ثور دو روز ننگین در تاریخ کشور ما و یادآور زندان، شکنجه، سر به نیست کردن هزاران انسان بی‌گناه، گورهای دستجمعی، قتل عام‌ها، تجاوز جنسی، چور و چپاول، غارت سرمایه‌های ملی، فروش وطن ما به بیگانگان و صدها جنایت و پلیدی دیگر می‌باشد. امسال قرار است در...

د تیرو زړه‎بوږنونکو جنایتونو بخښنه او هیرونه، له تاریخ او قربانیانو سره خیانت دی!

07 ثور 1396
د تیرو زړه‎بوږنونکو جنایتونو بخښنه او هیرونه، له تاریخ او قربانیانو سره خیانت دی!

د غویی اوومه او تمه د هیواد په تاریخ کی دوه کرغیړنې ورځې دی چی د بندخونی، ربړونی، زرګونو بی‎ګناه انسانانو وژنې، ډله‎یز قبرونه، ټول‎وژنې، جنسی تیری، لوټ او تالان، د ملی شتمنیو لوټ، هیواد پلورنې او د سلګونو نورو جنایتونو او انډوخر ښکارندوی دي. سږکال به په دغه توره...

ایجاد کورس سواد آموزی برای زنان توسط «راوا»

23 حمل 1396
ایجاد کورس سواد آموزی برای زنان توسط «راوا»

به تاریخ ۱۶ حمل ۱۳۹۶، «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا)‌ یک مرکز سوادآموزی را برای زنان در یکی از مناطق فقیرنشین و دورافتاده شرق افغانستان افتتاح نمود. در محفلی که به این مناسبت برگزار گردیده بود در حدود ۵۰ زن شرکت ورزیده بودند. زنان و مردم محل از ایجاد کورس...

سفر نماینده «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) به کردستان ترکیه

19 حمل 1396
سفر نماینده «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) به کردستان ترکیه

هیله فریال نماینده «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) بنابر دعوت «جنبش آزاد زنان» (TJA) که قبلا بنام «کنگره آزاد زنان کردستان» (KJA) مسمی بود،‌ سفر ده روزه‌ا‌ی به ترکیه و عمدتا مناطق کردنشین آن داشت. وی در جریان این سفر با رهبران زن کرد،‌ شاروال‌ها و سازمان‌های زنان ملاقات نمود....

انتقام خون فرخنده و دیگر زنان ستمدیده را از بنیادگرایان خاین بستانیم!

28 حوت 1395
انتقام خون فرخنده و دیگر زنان ستمدیده را از بنیادگرایان خاین بستانیم!

فرخنده گرامی! بهاران سرزمین ما با به یادآوری پر‌پر شدنت توسط اوباشان جهادی خجل می‌گردد، ما زنان افغان با سرنگون کردن سیاف، گلبدین، عبدالله، دوستم، خلیلی، محقق، عطا...، انتقام خونت را از این جانیان خواهیم گرفت.

 شماره آخر پیام زن

 ضمیمه مسئله ملی

در هفت سال اخیر تحت اشغال ایالات متحده در حق زنان افغانستان به بدترین شکل خیانت صورت گرفته است

«جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) که در سال ۱۹۷۷ تاسیس شد، سازمان مستقل زنان است و برای حقوق بشر و عدالت اجتماعی در افغانستان مبارزه می‌کند. «راوا» علیه تهاجم و اشغال اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ ایستاد و به تعقیب آن به مبارزه علیه دولت مجاهدین و طالبان ادامه داد و به پیشبرد مکاتب مخفی برای دختران، نشر یک مجله و پروژه‌های بشردوستانه مبادرت ورزید.

مریم راوی، عضو کمیته روابط خارجی «راوا»، به پرسش‌های آین سنکلیر از «پیس نیوز» درمورد اشغال فعلی افغانستان به رهبری ایالات متحده، جواب می‌دهد.

۱ـ در سال ۲۰۰۱، «بش» ادعا می‌کرد که ایالات متحده به افغانستان به خاطر مبارزه برای «پیشرفت، تشکیل حکومت از اقوام مختلف، تحمل و آزادی» حمله کرد. «راوا» درمورد حمله ایالات متحده به افغانستان و ادامه اشغال آن چه فکر می‌کند؟

حمله ایالات متحده به افغانستان برای تامین منافع جیو پولتیک، اقتصادی و استراتیژیک منطقوی خودش و تبدیل افغانستان به یک پایگاه نظامی قوی در منطقه می‌باشد. کشور ما در قلب آسیا موقعیت دارد و نقش یک پایگاه قوی جهت کنترول کشورهای همسایه مانند پاکستان، چین، ایران و مهمتر از همه جمهوری‌های آسیای مرکزی را ایفا می‌تواند. به علاوه، منحیث یک ابرقدرت، ایالات متحده به اشغال افغانستان ادامه می‌دهد تا بتواند در مقابل قدرت‌های در حال رشد مانند روسیه و چین بجنگد که تبدیل به رقبای بزرگش در زمینه‌ی‌ اقتصادی، نظامی و سیاسی شده اند.

امروز اکثر افراد بر این باورند که اشغال ۲۰۰۱، قبل از حمله یازده سپتامبر برنامه‌ریزی شده بود ولی این حادثه برای جنگ افروزان قصر سفید و پنتاگون فرصتی تلایی را فراهم کرد تا مقاصد خود را در منطقه پیش برند. به گفته‌ی تونی بلیر «اگر حقیقت را گفته باشیم، بدون حادثه یازده سپتامبر هیچگاه نمی‌توانستیم رضایت مردم را نسبت به شروع کارزاری ناگهانی در افغانستان به خود جلب کنیم...»

غصب تجارت چند ملیاردی مخدرات دلیل دیگری برای اشغال افغانستان بود. در چند سال اخیر واضحاً دیدیم که امریکا و متحدین‌ افغانستان را به پایتخت جهانی تریاک تبدیل کردند. تولید تریاک به ۴۴۰۰ فیصد افزایش یافت که ۹۳ فیصد تولید غیرقانونی جهانی‌ آن در افغانستان صورت می‌گیرد. گفته می‌شود که مخدرات بعد از نفت و اسلحه بزرگترین منبع پولی است. کنترول راه‌های مواصلاتی مخدرات برای دولت و موسسات بزرگ مالی امریکا که در عقب این تجارت اند، مهم بود و متحقق شده است.

با در نظر داشت نقشه‌های «اوباما» برای افغانستان، به طور آشکار دیده می‌توانیم که برای کشور ما فرق بین بوش و اوباما وجود ندارد. هر دو استراتیژی غلط و ویران‌کننده‌ای را تعقیب می‌کنند که تا به حال افغانستان و منطقه را به سوی مصیبت و کشمکش عمیقتری کشانیده اند.

دیگر این که افغانستان منابع غنی گاز، مس، آهن و دیگر معدنیات و سنگ‌های گرانبها را داراست که طبعاً قدرت‌های بزرگ علاقمند چور و چپاول این منابع اند. همان طوری که در کشورهای فقیر افریقا عمل می‌کنند، در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای اکتشاف منابع طبیعی افغانستان شده است. «اداره ارزیابی زمین‌شناسی ایالات متحده» تخمین زده است که در چندین ولایت شمالی افغانستان در حدود ۷۰۰ میلیارد متر مکعب گاز و ۳۰۰ ملیون تن نفت موجود است. همچنان دومین بزرگترین ذخیره مس استخراج ناشده در کشور ما موقعیت دارد که ۱۱ ملیون تن تخمین شده است. لهذا در پهلوی عبوردادن نفت و گاز جمهوری‌های آسیای مرکزی از طریق افغانستان، ایالات متحده علاقمند استخراج منابع است.

«جنگ علیه تروریزم» و «آزاد ساختن زنان افغان» دروغی بیش برای پوشاندن نکات بالا و دیگر نقشه‌های ایالات متحده در افغانستان نبود. رویا‌های مردم ما برای آزادی در اولین روزهای بعد از اشغال درهم شکست وقتی دیدند که جنایتکاران جنگی و قاتلان و تجاوزکاران جنسی «ائتلاف شمال» کسانی که افغانستان را ویران کردند، از جانب امریکا و متحدینش حمایت و پس از سقوط رژیم طالبان، به قدرت برگردانیده شدند. وقتی جنایتکاران بدنامی چون برهان الدین ربانی، عبدالرسول سیاف، کریم خلیلی، محمد محقق، یونس قانونی، ملا راکتی، عطا محمد، رشید دوستم، اسماعیل خان، حاجی الماس، حضرت علی و دیگران به حیث قهرمانان آزادی آرایش و بر قدرت نصب شدند، همه فهمیدند که افغانستان یکبار دیگر برای امریکا و متحدینش به مرکز بازی شطرنج تبدیل شده و شعار «دموکراسی» و «حقوق بشر» برای مردم ما شوخی تلخی تلقی می‌شود.

۲ـ گفته می‌توانید که وضعیت زندگی زنان در افغانستان چگونه است؟ آیا فعلاً وضعیت در مقایسه با دوران دولت طالبان بهتر شده یا بدتر؟

باوجود هیاهوی بسیار درمورد «حقوق زنان» و «آزادی زنان افغان»، افغانستان با یک فاجعه حقوق زنان روبروست.

تغییر محسوسی در وضعیت زنان افغانستان دیده نمی‌شود؛ در بعضی از نقاط افغانستان زندگی بدتر از زمان طالبان است. میزان اختطاف‌ها، تجاوزات جنسی، فروش دختران، ازدواج‌های اجباری، تیزاب پاشی، روسپیگری و خودسوزی توسط دختران جوان و زنان، حتا در مقایسه با دوران طالبان به اوج خود رسیده است.

در افغانستان به علت ازدواج‌های اجباری و خشونت خانوادگی، خودسوزی در میان زنان بین سنین ۱۸ تا ۳۵ شدیداً فراگیر شده است. صدها قضیه از این نوع، اکثراً در ولایت‌های هرات، فراه، غور و بادغیس گزارش شده است. در جایی که حاکمیت قانون و حمایت حقوقی برای زنان وجود نداشته باشد، آنان چاره‌ای برای نجات خویش از این بدبختی جز خودسوزی را نمی‌بینند.

بنابر فقر طاقت فرسا در کشور که ۸۰ فیصد نفوس افغانستان از آن متاثر اند، صدها هزار بیوه و زنان فقیر زندگی فلاکتباری را به پیش می‌برند و در اکثر نقاط افغانستان میزان روسپیگری و گدایی در کوچه و بازار به میزان بی‌سابقه‌ای رسیده است. گزارش‌های زیادی حاکیست که والدین مجبور به فروش دلبندان خویش شده اند چون قادر به سیر نمودن شکم آنان نبوده اند. در ۲۰۰۸، تنها در ولایت غربی هرات، ۱۵۰ دوسیه‌ی فروش کودک، بخصوص دختران، رسماً گزارش داده شده است ولی آمار اصلی بلندتر از این است.

از آن جایی که مطبوعات زیر سایه‌ی سلاح و تهدید جنگسالاران به بدترین وجه خفه می‌شوند، قضایای زیادی در اخبار بازتاب نمی‌یابند.

در چند سال اخیر فقط چند تغییر نمایشی‌ای در ارتباط به حقوق زنان صورت گرفته است. به طور مثال درباره ایجاد وزارت امور زنان و ۶۸ عضو زن در پارلمان به مثابه کامیابی بزرگی غوغا برپا شد. این در حالیست که وزارت زنان هیچ کاری برای زنان انجام نداده است و فقط به یک ابزار نمایشی می‌ماند. اکثریت زنان پارلمان طرفداران جنگسالاران اند و نمایندگی از زنان افغانستان نمی‌توانند زیرا خود بخشی از مسئله را می‌سازند.

در هفت سال اخیر تحت اشغال ایالات متحده در حق زنان افغان به بدترین شکل خیانت صورت گرفته است. از ستم بر ایشان جهت توجیه اشغال افغانستان استفاده شد ولی هیچ قدمی برای التیام زخم شان برداشته نشد و حتا از بدترین دشمنان حقوق زنان حمایت صورت گرفته و بر پست‌های کلیدی نصب گردیدند.

زمانی که تمام ملت زیر سایه‌ی جنگسالاران، طالبان، هیرویین سالاران، نیروهای اشغالگر خارجی و یک دولت فاسد، پوشالی و مافیایی زندگی ‌کند، چطور امکان دارد که زنان از بنیادی‌ترین حقوق خود بهره‌مند شوند؟

۳ـ «بارک اوباما»، رییس جمهور نو ایالات متحده، تعهد نموده تا تغییر اساسی و سریع را در افغانستان آغاز کند و به همین لحاظ تعداد عساکر امریکایی را به ۳۰۰۰۰ افزایش می‌دهد. آیا «راوا» از این عمل پشتیبانی می‌کند؟

با در نظر داشت نقشه‌های «اوباما» برای افغانستان، به روشنی دیده می‌توانیم که برای مردم ما فرق بین بوش و اوباما وجود ندارد. هر دو استراتیژی فاجعه‌باری را در افغانستان و منطقه پیاده کرده اند.

حتا اگر ایالات متحده نیروهایش را در افغانستان به صدها هزار تن نیز افزایش دهد، برای مردم افغانستان «صلح»، «آزادی» و «دموکراسی» را به ارمغان نخواهند آورد. آنان فقط در خدمت منافع منطقوی امریکا خواهند بود و جهت کمک به جنگسالاران، هیرویین سالاران و سایر نوکران امریکا که فعلاً در قدرت اند، در حالی که برای مردم رنجدیده و جنگ زده ما پیآمد تباه‌کننده‌ای خواهد داشت.

آزادی، دموکراسی و عدالت به زور سلاح و توسط کشور خارجی آورده شده نمی‌توانند، این‌ها ارزش‌هایی اند که در اثر مبارزه‌ی دشوار، قاطع و پی‌گیر مردم ما و نیروی‌های دموکراتیک به دست می‌آیند. آنانی که ادعای هدیه‌ دادن با زور این ارزش‌ها را به ملت افغانستان می‌کنند، فقط کشور ما را به طرف غلامی می‌کشانند.

برای مردم افغانستان اولین پی‌آمد «تغییر اساسی و سریع»، افزایش تلفات افراد ملکی خواهد بود که تا به حال موجب اعتراضات و مخالفت‌ها گردیده است. در هفت سال اخیر ایالات متحده و ناتو هزاران انسان بی‌گناه را در جریان بمباران کشته و یا زخمی کرده اند. در چند هفته گذشته اداره اوباما، حدود ۱۰۰ شهروند افغان کشته شده است.

امروز در افغانستان مردم خواهان خروج نیروهای نظامی اند و آنان را بی‌کفایت تر از آن می‌بینند که مصدر خدمت به افغانستان شوند. نتیجه‌ی افزایش نیروهای نظامی، افزایش اعتراضات علیه ایالات متحده و ناتو خواهد بود و این مردم بیشتری را به سوی طالبان و غیره گروه‌های تروریست خواهد کشاند تا عکس‌العمل خویش را در مقابل نیروهای اشغالگر که با مردم عام رفتار خشن دارند، نشان دهند.

فرستادن نیروی بیشتر به افغانستان فرصتی مساعدی برای شورشیان فراهم خواهد کرد تا به عملیات و حملات خویش بیافزایندکه بالنتیجه موجب تشدید کشمکش‌درکشورخواهد شد.

ایالات متحده و متحدینش بازی دوجانبه را در افغانستان به پیش می‌برند؛ از یک سو نیروهای نظامی خویش را افزایش می‌دهند و از سوی دیگر بنیادگرایان تروریست «ائتلاف شمال» را مورد پشتیبانی قرار داده و به گفتگو با طالبان و گلبدین حکمتیار می‌پردازند تا این دو نیروی جنایتکار و وحشی را در قدرت سهیم سازند.

بناً این یک راز آشکار است که ایالات متحده علاقمند جنگ با تروریزم نیست. برای هیچکس باورکردنی نیست که یک ابرقدرت، واقعاً قادر به شکست یک نیروی کوچک جاهل با افکار قرون وسطایی مانند طالبان، نباشد. در اصل دولت ایالات متحده نیاز به بهانه‌ای دارد تا در افغانستان مدت طولانی باقی بماند لهذا حضور طالبان و گروه‌های دهشت‌افکن دیگر، دستاویزی برایش است که به بازی کارتونی موش و پشک برای سالیان متمادی ادامه بدهند. انگلستان خاطرنشان ساخت که در افغانستان بیش از سه دهه باقی خواهد ماند.

حتا ظن آن وجود دارد که نیروهای خارجی بعضی از مواد و تسلیحات را برای طالبان فراهم می‌کنند. در مارچ گذشته، مطبوعات افغانی و افراد باصلاحیت ولسوالی ارغنداب در ولایت زابل گزارش دادند که هلیکوپتر‌های ناتو سه بسته بزرگ حاوی مواد و مهمات را برای یکی از قومندان‌های طالبان فرو ریختند. در یک اقدام دیگر، یکی از قومند‌ان‌های جانی طالبان به اسم ملا عبدالسلام، مسوول یک قتل عام در سال ۱۹۹۸، به حیث ولسوال موسی قلعه در ولایت هلمند منصوب شد. این ولایت بزرگترین ساحه کشت خشخاش در جهان می‌باشد.

چند ماه قبل، تروریست بدنامی از حزب اسلامی گلبدین حکمتیار، به اسم غیرت بهیر از زندان ایالات متحده در میدان هوایی بگرام آزاد شد. بر اساس گزارشات مطبوعات این فرد در گفتگوهای سری شامل است تا راه را برای شرکت گلبدین فردی که در لست تروریستان ایالات متحده است، در قدرت باز کند. بر مبنای تلویزیون الجزیره عربستان به گلبدین پناهندگی خواهد داد و پس از آن اجازه برگشت به افغانستان با معافیت از مجازات به او اعطا خواهد گردید.

برخورد دوگانه‌ی ایالات متحده در مقابل باند‌های خطرناک تروریست‌ متبارز است: هر زمانی که تروریستان حاضر باشند تا مطابق سیاست‌‌های ایالات متحده کار کنند، آنان به حیث دوستان ایالات متحده شمرده می‌شوند و هیچ اهمیتی ندارد که به چه اندازه جنایت و قساوت را علیه مردم افغانستان مرتکب شده و به آن ادامه می‌دهند.

۴ـ «راوا» چه راه حلی را برای خاتمه جنگ در افغانستان پیشنهاد می‌کند؟

«راوا» قاطعانه بر این باور است که اولین قدم باید برگشت عساکر خارجی باشد، زیرا امروز بنابر حضور نیروهای چندین کشور در افغانستان، اکثر مردم ما از ناامنی، کشتار، آدم ربایی، بیکاری، تجاوز جنسی، پاشیدن تیزاب بر دختران مکتب، گرسنگی، عدم آزادی بیان و بسیاری از مصایب دیگر رنج می‌برند. صلح، امنیت، دموکراسی و استقلال فقط توسط مردم خودمان به دست آمده می‌تواند. این مسوولیت ماست تا به حیث نیروی بدیلی علیه اشغال متحد شویم، مردم خود را متشکل سازیم و به مقاومت برخیزیم.

در حال حاضر مردم در میان سه دشمن گیر مانده اند: طالبان، حملات هوایی امریکا و حضور جنگسالاران «ائتلاف شمال» در ولایات مختلف. با بیرون رفتن عساکر خارجی، مردم کم از کم از چنگال یک دشمن رها خواهند شد.

مردم عدالتخواه ایالات متحده و متحدین دموکراتیک شان باید به فشار خویش بر دولت خود ادامه دهند تا سیاست بنیادگرا پروری را متوقف نموده و آن گروه‌هایی را که از ایالات متحده جیره می‌گیرند، خلع سلاح کند.

ما معتقدیم کـه بـایـد مردم صلحدوست جهـان از افراد و نیروهای دموکراتیک افغانستان که توسط ایالات متحده امریکا و دست‌نشاندگان بنیادگرایش دشمن پنداشته شده اند، حمایت کنند. فقط بوجود آمدن یک جنبش دموکراتیک می‌تواند افغانستان را به سوی استقلال و دموکراسی رهنمون باشد.

مردم افغانستان از وضعیت فعلی خویش سخت ناخوشنود اند و در لبه‌ی قیام قرار دارند. ما پیش از این اعتراضات و خیزش‌های ملت خود را علیه تروریزم و تهدید‌ها در ولایات مختلف دیدیم. در آینده بدون شک این موج به جنبشی تبدیل خواهد شد. با ایجاد جبهه سوم زیر شعار «نه اشغال نه طالبان ـ آزادی و دموکراسی»، افغان‌ها به پا خاسته و با نیروی خود حقوق خویش را بدست خواهند آورد. این یک پروسه طولانی و مشقت‌بار است ولی یگانه چاره برای هدایت افغانستان به سمت صلح و کامگاری است.