خواهران! با پیکار قاطع زنجیرهای استعمار خارجی و استبداد داخلی را پاره باید کرد!

16 حوت 1396
خواهران! با پیکار قاطع زنجیرهای استعمار خارجی و استبداد داخلی را پاره باید کرد!

باز هم هشت مارچ روز جهانی زن فرا می‌رسد و زنان کشور ما کماکان در جهنمی بنام افغانستان که توسط امریکا و دستپروردگان طالبی، داعشی، جهادی و تکنوکرات‌اش برپا گردیده است، می‌سوزند. سرزمینی که ۱۷ سال قبل توسط امریکا و متحدانش مورد اشغال نظامی قرار گرفت تا زنان آن «آزاد»...

راه مینا راه رهایی از اشغال و استبداد بنیادگرایی‌ست!

14 دلو 1396
راه مینا راه رهایی از اشغال و استبداد بنیادگرایی‌ست!

. ۱۵ دلو (۴ فبروری) مصادف است با سالروز جان‌باختن مینا، رهبر و بنیانگذار «جمعیت انقلابی زنان افعانستان» (راوا). ۳۱ سال قبل دشمن پلید گلوی زنی را فشرد که نماد آزادگی، ایستادگی و رزمندگی در برابر اشغالگران روسی و بنیادگرایان خونخوار بود. جاویدانه شدن مینا نه تنها «راوا» بلکه جنبش...

«من کیستم»، شعری از شهید مینا

14 دلو 1396
«من کیستم»، شعری از شهید مینا

شعری از شهید مینا رهبر «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا) که در شماره دوم، سال اول‌ «پیام زن» (سرطان ۱۳۶۰) به چاپ رسیده بود. ای مرد هموطن دستان من زحلقه چوری رها شدند فریاد من گسست همه حلقه‌های زر عصیان من بریخت همه قلعه‌های زور آن حلقه‌های شوم آن حلقه...

مینا (شعر)

13 دلو 1396
مینا (شعر)

شعری از شهناز صفا یکی از اعضای جوان «راوا» به مناسبت ۳۱‌مین سالروز شهادت مینا. «دلم هوای ترا دارد» و حنجره‌ام امشب به بلندای زندگی نامت را فریاد می‌زند،                              مینا دلگیرم از هیاهوی کفتارها از بازگشت دوباره‌ی جنایت از وطنی که سرنوشت ندارد جز اسارت.

اشغالگران امریکایی و ناتو با پوشالیان و گرگان طالبی و داعشی شان عوامل فاجعه جاری اند!

15 میزان 1396
اشغالگران امریکایی و ناتو با پوشالیان و گرگان طالبی و داعشی شان عوامل فاجعه جاری اند!

۱۶ سال قبل، ارتش جنایت‌کار امریکا به همدستی استعمارگر پیر، انگلیس، سرزمین ما را زیر نام «جنگ علیه تروریزم» و نابودسازی طالبان و لانه‌های القاعده مورد تجاوز نظامی قرار دادند. اشغالگران در ظرف چند هفته نوکران طالبی خود را سرنگون و متواری نمودند اما گرگان جهادی را که خون هزاران...

مردم چاه‌آب قربانی سگ‌جنگی بین گلبدینی‌ها و جمعیتی‌ها

05 سنبله 1396
مردم چاه‌آب قربانی سگ‌جنگی بین گلبدینی‌ها و جمعیتی‌ها

بشیر قانت بعد از آمدن رهبر جنایتکارش زیر پرچم امریکا و سی‌آی‌ای به کابل هارتر شده و ده‌ها هموطن ما را در چاه‌آب به گلوله بست. در دوران حاکمیت ظاهرشاه همزمان با صدارت شاه محمود خان، جمشید خان پسر افسقال فیض‌الله معاون مطبوعات خان‌آباد ولایت کندز مقرر و به معاون...

دست کثیف امریکا و چاکرانش در خون معصوم میرزااولنگی‌ها آغشته است!

20 اسد 1396
دست کثیف امریکا و چاکرانش در خون معصوم میرزااولنگی‌ها آغشته است!

درندگان طالبی و داعشی این بار در میرزااولنگ سرپل جنایت آفریدند و ده‌ها زن، کودک و مرد معصوم را با وحشت کم‌مانندی قتل‌عام نمودند. در حالی که گوشه و کنار کشور ما غرق جنگ و ماتم است، جنایت‌پیشگان دور دسترخوان غنی در ارگ و نیز گرگان دور مانده از ارگ،...

«ائتلاف» گرگان خون‌آشام و برخورد برخی روشنفکران به آن

06 اسد 1396
«ائتلاف» گرگان خون‌آشام و برخورد برخی روشنفکران به آن

گفته می‌شود بیش از هشتاد در صد مردم افغانستان از بیماری‌های روانی رنج می‌برند. این کاملا طبیعی است زیرا در ۱۷ سال اخیر اگر از یک سو بمب و عملیات انتحاری روزمره مردم را رها نکرده، از سویی تبلیغات دولت‌های خاین کرزی و ع و غ اند که هیچگاه از...

مادلینگ جهادی دختر یک سرجنایتکار

31 جوزا 1396
مادلینگ جهادی دختر یک سرجنایتکار

در سال‌های خون و خیانت جهادی (۱۳۷۱ – ۱۳۷۵)، زمانی که از سر و روی کابل خون و آتش می‌بارید و صدها زن مورد تجاوز باندهای تنظیمی قرار می‌گرفتند، در میان کابلیان زجرکشیده این فکاهی‌ زبان‌زد بود که وقتی ربانی حین وعظ در مسجد وزیر اکبر خان راجع به حجاب...

زمونږ خلک د «نظام» د راپرځیدو غوښتونکی دی نه د لیوه پر ځای د سپی د کیناستو!

26 جوزا 1396
زمونږ خلک د «نظام» د راپرځیدو غوښتونکی دی نه د لیوه پر ځای د سپی د کیناستو!

نور دا د کابل د ویرجنو خلکو د ژوند برخه ګرځیدلی چی هر څو ورځې وروسته د خپلو ځیګر ټوټو او ډوډۍ راوړونکو په تازه او ځناوریز ویر کی کښینی. خو د غبرګولی لسم برید وروسته، خلکو د ۱۶۰ تنو وژل شویو درد په زړه کی غوښتل چی د جهادی...

مردم ما خواهان واژگونی «نظام» اند نه نشستن سگ به جای شغال!

25 جوزا 1396
مردم ما خواهان واژگونی «نظام» اند نه نشستن سگ به جای شغال!

دیگر جزء زندگی مردم سوگوار کابل شده که هر چند روز با پارچه پارچه شدن دلبندان و نان آوران شان در عزایی تازه و موحشتر بنشینند. اما بعد از انفجار دهم جوزا، مردم با درد بیش از ۱۶۰ کشته در دل خونچکان شان خواستند علیه رژیم خاینان جهادی و غیرجهادی...

هوشنگ ابتهاج هم پای رژیم سفاک را بوسید!

16 جوزا 1396
هوشنگ ابتهاج هم پای رژیم سفاک را بوسید!

با تقدیم درودهای گرم به خواهران ارجمندم، من بعنوان یک علاقمند نشریه وزین «پیام زن» قبلا آن را از طریق پست بدست می‌آوردم، حالا آن را از طریق سایت «راوا» منظم تعقیب می‌نمایم. در هفته گذشته مطلبی را در مورد عفیف باختری خواندم که خیلی برایم آموزنده بود. لاکن در...

عفیف باختری، «بت ادبی نسل نو» یا الگوی نسل روشنفکران واواکی؟

05 جوزا 1396
عفیف باختری، «بت ادبی نسل نو» یا الگوی نسل روشنفکران واواکی؟

سرجنایتکار عطامحمد درگذشت عفیف باختری را «ضایعه بزرگ» خواند؛ سید رضا محمدی در مقاله‌ای در بی.بی.سی(۱) او را «بت مثالی ادبی نسل نو» و «خبرگزاری فارس افغانستان» از سپاه پاسداران ایران که توسط واواکی‌های رسوا، ابوطالب مظفری و محمد کاظم کاظمی اداره می‌شود، او را شاعر «شهیر و چیره‌دست» عنوان...

کرزی کماکان عامل امریکا و برادر طالبان!

14 ثور 1396
کرزی کماکان عامل امریکا و برادر طالبان!

تاریخ افغانستان کرزی را منحیث شاه‌شجاع ثالث ثبت صفحاتش نموده و به خاطر نصب این همه مدال‌ها بر سینه های خونپر جانی‌ترین و پلیدترین بادارانش نفرین ابدی خواهد کرد. حامد کرزی که تقریبا یکونیم دهه بر افغانستان حاکمیت راند، در سال‌های اخیر با دیده‌درایی بی‌نظیر در پی آن شده تا...

بخشودن و فراموشی جنایات هولناک گذشته، خیانت به تاریخ و قربانیان است!

07 ثور 1396
 بخشودن و فراموشی جنایات هولناک گذشته، خیانت به تاریخ و قربانیان است!

هفت و هشت ثور دو روز ننگین در تاریخ کشور ما و یادآور زندان، شکنجه، سر به نیست کردن هزاران انسان بی‌گناه، گورهای دستجمعی، قتل عام‌ها، تجاوز جنسی، چور و چپاول، غارت سرمایه‌های ملی، فروش وطن ما به بیگانگان و صدها جنایت و پلیدی دیگر می‌باشد. امسال قرار است در...

 شماره آخر پیام زن

 ضمیمه مسئله ملی

این بار اشغالگران امریکایی و آلمانی از تخار قربانی گرفتند

نیروهای آلمانی بیش از ۲۰ تن از هموطنان بیگناه ما را کشتند (رسانه های این تعداد را ۱۲ نفر اعلام کردند که دروغ است)

نیروهای اشغالگر امریکایی که جز قتل و کشتار هموطنان بی گناه ما بوسیله بمباردمان ها و تیر اندازی های کور شان ماموریت دیگری ندارند، این بار تخار را به قربانگاه خود تبدیل نمودند. شب ۲۸ ثور حوالی ۱۱ شب چهار فروند هلیکوپر این نیرو ها در قریه گومالی مربوط تالقان فرود آمده و به تلاشی خانه های مسکونی در محل پرداختند، آنان تمام مردم این منطقه را از خانه های شان بیرون ساخته و با بستن دستان و چشمانشان تا صبح نگهداشتند. نیرو های امریکایی به خانه یکی از اهالی مشهور به «ملای خیاط» هجوم برده و چهار نفر از اعضای فامیل بشمول خودش را کشتند تا اینکه ساعت ۴ صبح بعد از ارتکاب این همه جنایت منطقه را ترک گفتند. بگفته مردم محل افراد کشته شده که شامل دو زن نیز میشوند ارتباطی به طالبان و یا القاعده نداشته و از مردم عادی آن منطقه بودند.

تظاهرات خشماگین مردم تخار علیه کشتار مردم بیگناه
تظاهرات خشماگین مردم تخار علیه کشتار مردم بیگناه
مردم کشته شده های دست امریکا را در تظاهرات حمل میکردند
تصاویر از خبرگزاری آسوشيتد پرس

روی دیگر جنایت:

بعد از این حادثه فردای آن (۲۸ثور) مردم گرد هم جمع شده و تصمیم گرفتند تا این جنایت را بی پاسخ نگذارند. نتیجه تصامیم مردم این شد که ساعت ۸ صبح با بدوش کشیدن اجساد کشته شدگان در مرکز تالقان تظاهراتی را براه بیاندازند و نفرت شان را نسبت به اشغالگران جنایت پیشه و دولت بیکاره کرزی ابراز بدارند، اما دست هایی در راه بود تا با استفاده ابزاری از احساسات مردم آنان را به قربانگاه بفرستند. مردم حق داشتند و بجا بود تا این حرکت مردمی راه بیاندازند تا دولتمردان و حامیان خارجی شان بدانند که آنان آنقدر هم از پا نیافتاده اند که در مقابل این همه خیانت و جنایت سکوت اختیار کرده و بر آن مهر تایید بگذارند.

صبح آنروز که مردم مصروف گردهمایی جهت براه اندازی تظاهرات بودند که تیکه داران قومی و مذهبی از راه رسیدند تا با سمت و سو دادن این حرکت، آنرا به نفع خود بچرخانند. قوماندانان جهادی، تیکه داران مذهبی که درهر فرصت ممکن به تحمیق توده ها می پردازند، وکلایی که فرصت تبارز قومی و منطقوی یافته اند و کاندید های ناکامی که سنگ ایستادن در مقابل دولت فاسد را بر سینه میزنند، همه و همه دست بدست هم دادند تا مردمی سرشار از احساسات پاک میهنی و ایستادگی در مقابل دولت فاسد و نیروهای اشغالگر را به دنبال خود بکشانند. درین جمع اشخاص ذیل دیده میشد:

۱- قوماندان پیر محمد، یکی از قوماندان جهادی که در حال حاضر با جنبش دوستم پیوند دارد. او که زمانی در شورای نظار با مسعود و ربانی بود، حالا در خدمت دوستم در آمده است. او در پهلوی پول بیشتر میتواند تجارت قومی نیز کند.

۲- قوماندان ملک مشهور به قوماندان مله، یکی از قوماندانان جهادی دوستم. قوماندان مله نیز یکی از چوچه قوماندان جهادی بود که تحت قیادت قوماندان مطلب بیک قرار داشت، اما در چند سال اخیر جنبش دوستم توانسته است او را خریده و در مقابل سلف اش قرار دهد.

۳- مولوی لطف الله یکی از کاندیدان شکست خورده ولسی جرگه و مربوط جنبش دوستم. او یکی از ملا هایی است که در دور گذشته عضو شورای ولایتی ولایت تخار بود، این بار شوق ولسی جرگه کرد اما رای نیاورد. او نامزد پیشنهادی دوستم بحیث والی نیز بود که نتوانست به ولایت راه پیدا کند و در مقابل عبدالجبار تقوا بوسیله فهیم در تخار نصب شد.

۴- عبدالله بیک وکیل شورای ولایتی و فرزند قوماندان مطلب بیک یکی از قوماندانان جهادی مربوط به جمعیت و فعلا عضو پارلمان افغانستان.

۵- مولوی عبدالقهار حکیمی، یکی از وکلای شورای ولایتی از جنبش دوستم.

۶- حاجی جمشید، یکی از وکلای شورای ولایتی از جنبش دوستم.

و یک تعداد دیگر از چوچه جنایتکارانی که همیشه به تجارت قومی مصروف اند.

افراد فوق الذکر در سخنرانی هایشان از تمام مردم دعوت کردند تا در پی انتقام بر ایند. چنانچه قوماندان پیر محمد گفت: «اول جام شهادت را من می نوشم و بعد شما»! اما این نوع تحریک احساسات مردمی بار ها صورت گرفته و در نهایت قوماندانان همیشه فرار را بر قرار ترجیح داده و مردم را هیزم معرکه ساخته اند. بالاخره تظاهرات حوالی ساعت ۸ صبح از منطقه گومالی تالقان به سمت مرکز شهرآغاز شد. در ابتدا مردم آن منطقه شرکت کرده بودند ولی با ورود به شهر افراد دیگر نیز به جمع آنان پیوستند و جمعیت وسیع را تشکیل دادند که تعداد شان به بیشتر از ۲۰۰۰ نفر میرسید. مردم که از اینگونه جنایات و فساد حاکم در دولت به ستوه آمده بودند شعارهای تندی علیه دولت و نیروهای اشغالگر سر میداند مانند: «مرگ بر امریکا»، «مرگ به کرزی»، «مرگ به مزدوران امریکا در افغانستان» و از این قبیل.

دیری نپایید که تظاهرات به خشونت گرایید. در کنار مردم که سرشار از خشم بودند وبا بیل و کلند به جاده ها ریخته بودند، عناصر آشوبگری و جود داشتند نظیر افراد فوق که جمعی را سازماندهی کرده بودند تا با سلاح های دست داشته بالای نیروهای امنیتی افغان و خارجی حمله کنند. قوماندان پیر محمد و قوماندان مله از سلسله جنبانان این گروه بودند که خود به کناری خزیده و مردم را با نیروهای امنیتی درگیر ساختند. بعد از اینکه مردم اعتراض شان را نسبت به حمله شبانه نیروهای امریکایی ابراز داشتند، جمعی آنان را بسوی مرکز PAT هدایت کرد که در آن عساکر آلمانی حضور دارند. مردم با پرتاب سنگ به این ساختمان خواستند نفرت شان را نسبت به وضعیت حاکم در این ولایت و قلدری های نیروهای اشغالگر ابراز بدارند که عساکر آلمانی نیز بالای آنان آتش گشودند. نیروهای خارجی که به قتل و کشتار مردم عادت کرده اند، بی پروا آتش گشوده و هرکه را در مقابل شان ظاهر میشد نشانه می‌گرفتند. در نتیجه تعدادی کشته و زخمی شدند.

نیروهای آلمانی و کشتار افغان ها:

با آنکه بار ها از آلمان ها شنیده میشود که آنان یک «پیوند تاریخی» با مردم افغانستان دارند، اما تجربه این را ثابت ساخته است که نیروهای اشغالگر از هر قوم و ملت و از تمام کشور هایی که افغانستان را به میدان رقابت های خود تبدیل کرده اند از هم فرق نداشته و همیشه در پی آنند که در هر فرصت ممکن با وارد کردن ضربه ها به مردم ما به اهداف استراتیژیک خود در افغانستان و منطقه برسند. آلمانی ها نیز با قتل هموطنان ما چهره واقعی خود را نمایان ساختند. در این تظاهرات که عده‌ای از مردم در پشت دروازه نیروهای آلمانی تجمع کرده بودند تا نفرت شان را نسبت به نیروهای خارجی از جمله آنان ابراز بدارند، همه بوسیله گلوله های کور نیروهای آلمانی هدف قرار گرفتند که در نتیجه بیش از ۲۰ نفر از هموطنان بیگناه ما کشته شده (رسانه های این تعداد را ۱۲ نفر اعلام کردند که دروغ است) و بالغ بر از ۸۰ نفر زخم برداشتند.

در حال حاضر تظاهرات کنندگان خواست های زیر را مطرح نموده اند تا به آنها رسیدگی شود در غیر آن به تظاهرات ادامه خواهند داد:

۱- نیروهای آلمانی باید از تالقان بیرون کشیده شوند چون در اکثر نا امنی ها دست دارند.

۲- والی تخار، قوماندان امنیه و رئیس امنیت ملی باید برکنار شوند.

۳- عاملان اصلی کشتار مردم در آن شب باید محاکمه شوند.

۴- قاتلان افرادی که در جریان تظاهرات کشته شده اند باید بدست مردم سپرده شده و یا محاکمه شوند.

۵- در صورتیکه به مسایل فوق رسیدگی نشود، مردم به تظاهرات خود ادامه داده و آرام نمی نشینند.

والی تخار عبدالجبار تقوا از جنایتکاران جمعیتی و از دلالان فهیم است و توسط او درین پست گماشته شده است. قوماندان امنیه تخار، مولانا شاه جهان نوری نام دارد که با وصف بی‌شخصیتی و نالایقی، مانند سایر افراد نصب شده در پست های دولتی از سابقه سرگروپی اش در باند شورای نظار سود می برد.

آلمانی ها از سال ۲۰۰۲ به تخار آمده اند. آنان سرمایه گذاری و اکثر پروژه های خود را تخار و کندز اختصاص داده اند. آلمانی ها در جلسات خود با ادارات دولتی و موسسات موجود در تخار همیشه به تخریب امریکایی ها پرداخته و آشکارا با امریکایی ها در رقابت اند. حتی مردم تخار و کندز به این نظر اند که آلمانی ها و امریکایی ها هر کدام طالبان مطلوب خود را برای بی ثبات ساختن وضعیت در این دو ولایت بوجود آورده و در فرصت های مساعد آنان را بکار گرفته و درین میان مردم بی گناه ما هستند که آسیب می بینند.

باند دوستم با سو استفاده از وضعیت پیش آمده در تخار میکوشند از دولت امتیاز بگیرند. آنان خواستار ولایت، قوماندانی امنیه و سایر پست های پر درآمد اند. سران این باند جنایت پیشه چند هفته قبل از وقوع حادثه در هوتل آریانا جمع شده و از حکومت انتقاد نمودند که «در ادارات محلی تخار از قوم ازبک افراد کمی حضور دارند حالانکه ۷۰ فیصد مردم تخار را ازبک ها تشکیل میدهند.» اما حقیقت موضوع آن است که این قاتلان هیچگونه علاقه در دفاع از مردم فقیر ازبک نداشته و همیشه از آن بحیث سپر جهت مستور نگهداشتن جنایات خود استفاده کرده اند.