یك انجیاو (NGO) پاكستانی بنام «ساحل» كه در زمینه سؤاستفاده جنسی از كودكان كار میكند، در سال ۱۹۹۷ بررسیای در اسلامآباد در ارتباط با مسئله انجام داد كه براساس دریافت پاسخ از ۱۵۷ خانواده تنظیم شده بود. یكی از سوالها این بود كه بنظر آنان چه كسی بیشتر ممكن است مرتكب تجاوز جنسی به كودكان شود. كه در جواب اكثریت شكننده یعنی ۷.۷۷ در صد گفته بودند كه یك احتمال چنین جنایتی از سوی یك مولوی بیشتر از دیگران است.
«ویكندپست»، ۲۸ فبروری ۱۹۹۹
در جریان برخوردی كه بین عساكر طالبان و مردم قریه در ناحیه گردیز هم مرز پاكستان در ولایت خوست افغانستان رخ داد، شش نفر به هلاكت رسیده و چهار نفر زخمی شدند.
براساس گفته شاهدان عینی این تصادم زمانی رخ داد كه طالبان كوشش مینمودند تا اهالی قریه را از شرط بستن در جریان مسابقهی تخم جنگی به مناسبت عیدفطر مانع شوند.
طالبان ادعا داشتند كه این كار غیراسلامی است، اما جوانانی كه به سرگرمی مشغول بودند، گفتند كه این یكی از سرگرمیهای عنعنوی آنان از قرنها به این طرف میباشد. نخست جنجالی بین آنان در گرفت، بعد ضربات تبادله گردیده و بروی همدیگر سنگ پرتاب نمودند. طالبان كه تعداد خود را اندك دیدند به شهر خوست شتافته و تقاضای كمك نمودند. گفته میشود كه در حدود هشت موتر پیكـاپ با افراد مسلح بخاطر گرفتن انتقام آمدند.
رادیو شریعت روز چهارشنبه اعلام نمود كه در سختگیری تازهای توسط پلیس مذهبی به اهالی افغانستان جنگزده دستور صادر شده تا تلویزیون ها، ویدیوها، و آنتنهای بشقابی شان را دور بیاندازند.
دستهای از سگهای دیوانهای كه از خرابههای شهر قدیمی كابل برآمده بودند، تعداد زیادی از مردم فقیر كابل و بخصوص اطفال را گزیدهاند.
براساس گفتهی داكتراللهنواز به خبرگزاری آسوسیتید ۲۴نفر، عمدتاً كودكان بعد از این كه آنان را سگدیوانه گزیده بود، به شفاخانه آورده شدند.
در نزدیكی ولایت غزنی، جایی كه امكانی برای تداوی وجود ندارد، در ماه گذشته ۹۰ نفر بعلت گزیده شدن توسط سگهای دیوانه جان خود را از دست داده اند. داكتر غلامسخی اظهارداشت: «مردمان پولدار میتوانند جهت تداوی به پاكستان بروند ولی مردمان نادار چارهای ندارند جز به انتظار مرگ ماندن...»
پشاور ـ فیر یكسرهی (آتش كور) طالبان سه نفر افغان را در شهر جلالآباد به قتل رساند. قوماندان طالبان مولوی ایوب مسئول قطعهی منتظرهی شهر، بر سر محصلین پوهنحی طب جلال آباد آتش گشوده و سه نفر آنان را به قتل رساند. یكی از آنان بنام نسیم شناخته شد.
یكی از شاگردان زخمی شده بنام داوود روز سه شنبه بعد از ظهر جهت تداوی به پشاور انتقال داده شد.
فدراسیون روسیه به قصد جلوگیری از پیشرفتهای طالبان مقابل ائتلاف شمال كه در حال عقبنشینی بودند، بعد از میتینگی كه ده روز قبل در تاشكند صورت گرفت، ۳ هلیكوپتر باربری M-۳۵ روسی به احمدشاهمسعود داد. قرار گزارش شركت كنندگان جلسه شامل رئیس جمهوری ازبكستان اسلام كریموف، معاون صدراعظم فدراسیون روسیه و لویدرستیز روسیه بود. این جلسهی مهم در پی جلسهای دیگر در میدان هوایی كولاب در تاجیكستان صورت گرفت. در جلسه مذكور در كنار مقامات روسی نمایندگان جمهوری های آسیای میانه، داكترعبدالرحمن دستیار مسعود و محمدیونس قانونی وزیرداخله دولت ربانی نیز شركت داشتند.
«فرنتیرپست»، ۱۷ اگست ۱۹۹۸
ما همیشه گفتهایم كه وقتی برای بنیادگرایان پای منافع نظامی و اقتصادی شان پیش بیاید از زدوبند با هیچ دولت و دستگاه جاسوسی روگردان نخواهند بود. اگر كسانی میپنداشتند كه شاید این خاینان به یگانه دولتی كه متوسل نشوند، اسرائیل خواهد بود، اشتباه میكردند. اسرائیل هر مخالفت با صهیونیزم و فاشیزم را ضد یهودیت مینامد و خاینان جهادی نیز هر مخالفت با تروریزم و بیشرافتیهای شان را ضد اسلام عزیز و شریعت محمدی! راستی چرا این دو طرف تاكنون از هم دور مانده بودند؟
در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۷ روزنامههای پاكستان خبر زیر را در صفحات اول خود آوردند:
جلالالدین حقانی اول مینالد: «رهبران ایران چیزهای بسیار زشتی در باره ما میگویند. آنان ما را بیسواد میگویند. آنان ما را جنایتكار مینامند. میگویند كه ما كودن و دیوانه هستیم.» و پسلگد خودش به برادران ایرانیاش: «اما اسلام برای ایران یك وسیله نیرنگ و فریب است. آنان كه فتوای آیتاله خمینی علیه سلمانرشدی را از یاد میبرند، هركاری میتوانند.»
(«ویكندپست»، ۱ نوامبر ۱۹۹۸)
كمال خرازی وزیرخارجه ایران در ۱۴ اگست ۱۹۹۸: «درك طالبان از اسلام "اشتباهآمیز" است»!
«علاوالدين بروجردی مسئول امور مزدوران جهادی رژيم ايران خواستار محاكمه رهبران طالبان در محكمهای بينالمللی شد.
(«نيوز»، ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۸»)
ادامهی: محاكمه و مجازات رهبران طالبان و رهبران رژيم ايران
یك سازمان حقوق بشر امریكایی ادعا نموده است كه گرفتن اعضای بدن انسان ـ اكثراً گردهها ـ از اطفال مهاجر در كمپ های مهاجرین افغانی در پشاور شیوع یافته است. علاوتاً این سازمان میگوید كه كودكان افغان به سن هشت یا نه ساله هدف تجاوز جنسی قرار میگیرند، لت و كوب میشوند و بزور به كار برده میشوند. گزارش سازمان متذكره همچنان علاوه میكند كه دختران بالاتر از ده سال در مقابل جهیز های سنگین به عقد نكاح درمیآیند.
